dat bedoel ik .com

Blog by Ravinder Sampat

Summer, summer, summer time

zaterdag 28 april 2007
Ieder jaar weer probeer ik op tijd op zoek te gaan naar de nummers die het zweet onder je oksels doet druipen; de nummers die je doen denken aan dat ene meisje of die ene jongen die je daar achterliet op een buitenlands strand én de nummers die spontaan zonneschijn door die herfstachtige regendruppels laten knallen ten tijde van momenten waarop de zomer alleen nog maar een herinnering is. Zo ook dit jaar.

Betrekkelijk laat, kun je wellicht denken. En ja, dat is ook zo.
Dat komt deels door mijn frustratie richting de populariteitsgraadmeter. Let op. Op dit moment zijn de producenten achter het radiostation "Slam!FM" samen met John Marks ("Carnival", "UpDate"), Roy Gates ("Midnight sun", "Lose myself") en de "Slam!FM"-luisteraar bezig dé zomerhit van 2007 te maken. Ik moet toegeven, zij waren de eersten die in 2005 "Kylie" draaiden van Akcent en ze waren de eersten die in 2006 "Boten Anna" draaiden van Basshunter, maar dat neemt niet weg dat wanneer je een plaat maar vaak genoeg draaiende houdt, deze ook een hit zal worden.

Gelukkig ben ik ook niet op zoek naar dit soort platen.
Nee, ik ga voor de platen met dat zomerse gevoel erin. Zo deden in 2005 Gregor Salto's "Looking good" en Supafly's "Let's get down" het heel erg goed. In 2006 was iedereen natuurlijk helemaal dol op Fedde le Grand's "Put your hands up for Detroit".

Maar waar de media des glorieuze muziek de laatste tijd tergend last van heeft is het 'verpopulairen' van een fantastische plaat. Zie hieronder een aantal voorbeelden:

Bodyrox - Yeah Yeah


Mason - Exceeder


Chris Lake - Changes


Al deze bovengenoemde platen waren, voordat ze opnieuw ingezongen dienden te worden, een stel prachtige exemplaren van ultiem dansgenot. Helaas dienden ze 'verpopulaird' te worden voor het nóg grotere publiek en werden er olijke dames ingehuurd voor de vocalen en nog olijkere dames voor de bijbehorende videoclips. Commentaar overbodig.
Moge het duidelijk zijn dat de originelen hiervan zónder vocalen en overbodige hysterie gebracht werden.

Maar dan denk je misschien: ,,Wat loop je nou te zeiken?"
En daar heb je een sterk punt. Het vrouwelijk publiek vindt deze platen ineens een stuk aantrekkelijker wat automatisch betekent dat de dansvloeren overladen worden met deze olijke en vooral dans-hitsige dames. Plus, laten we eerlijk zijn, de videoclips... Commentaar overbodig.

De essentie is echter dat het betekent dat goede nummers helaas in een nieuw jasje gestoken móéten worden.

Gelukkig zei ik aan het begin van dit beklaag dat dit dééls mijn frustratie uitte. Aan de andere kant staat namelijk dat ik nog echt geen goede kanshebbers voor zomerse muziek voorbij heb horen knallen.

Nog altijd heb ik spijt van het feit dat ik pas in augustus 2003 ben begonnen met schrijven aan dit weblog. Was ik namelijk in de voorjaarsmaanden van 2003 begonnen, dan had ik een nummer kunnen toevoegen wat aan dit verhaal 'een schoolvoorbeeld des zomerplaten' betiteld kan worden.

King Quadra - Pink Champagne

Maar we leven nog altijd in 2007. En om dit bericht nou niet met een anticlimax te laten eindigen, heb ik dan toch goed nieuws. Hollands nieuws nog wel. De eerste genomineerde voor de felbegeerde titel "zomerhit 2007" komt namelijk gewoon uit Nederland. Zijn (inderdaad het is een 'hij') plaat die vanaf vandaag aan dé lijst, Sounds like Ra, toegevoegd zal worden vertelt dat pijn van korte duur is en heeft tegelijkertijd een onderliggende boodschap:

Sounds like Ra #29
Don Diablo - Pain is temporary



,,Hey, dit nummer ken ik!" En dat zou heel goed kunnen inderdaad. Sinds drie weken gebruikt Veronica het nummer onder een van haar programma's met de titel "My best friends" (waarvan je zojuist dus ook de leader hebt gezien).
,,Is dat dan ook niet 'verpopulairisering'?" Ja enigszins wel inderdaad. Helaas wordt er weer een knallend nummer op een uitmelkende manier gewurgd, maar met de kijkcijfers van Veronica scheelt dat gelukkig een hoop.
Don Diablo, beter bekend van o.a. de remake van Phil Collins' "Easy Lover" die hij samen met Divided produceerde en "Who's your daddy?", heeft weer een klein juweeltje in handen met "Pain is temporary".

Als ik heel eerlijk naar het nummer kijk, is het gewoon onwijs lekker, maar heeft het eigenlijk geen zomerpotentie omdat het simpelweg geen vrolijk gevoel geeft. Eerder een 'zet-dit-voorlopig-nog-niet-uit-gevoel'.

Maar ik heb het wel eens mis en ik gun deze plaat een hoge plek in de zomer van 2007, afwachtend naar het overige aanbod.

Sounds like Ra #1-20: Sounds like Ra-mix
Sounds like Ra #21: Sander Kleinenberg - This is not Miami
Sounds like Ra #22: Fedde le Grand - Put your hands up...
Sounds like Ra #23: Bodyrox - Yeah yeah
Sounds like Ra #24: Guy Gerber - Stoppage time
Sounds like Ra #25: Armin van Buuren - Shivers
Sounds like Ra #26: Kortezman - My love
Sounds like Ra #27: Mika - Grace Kelly (Bimbo Jones)
Sounds like Ra #28: Benny Benassi - Light
[Klik op het nummer om te zien wat ik er over schreef]

Labels: ,

Zet uit!

donderdag 26 april 2007
In het kader van: nu we toch met ideeën aan het gooien zijn... presenteer ik even een ander juweeltje op een met brons afgewerkt dienblad:

Thijs Verwest, beter bekend als de nuchtere Bredanaar DJ Tiësto, heeft in zijn carrière waarschijnlijk geen traptreden meer om te beklimmen.
Meerdere keren is deze, nu al tot legende bekroonde, top-DJ uitgeroepen tot 'beste DJ van de wereld'; het lukte hem als eerste om een concert volledig aan een DJ te wijden én dat twee maal; hij bespeelde de openingsceremonie voor de Olympische Spelen van 2004 in Athene en om het af te maken bestaat een gewone werkweek voor hem uit een kleine wereldreis (daar zijn allang geen tachtig dagen meer voor nodig).

In 2005 lukte het Neerlandsch ultieme exportproduct voor de tweede keer om Gelredome tot de nok toe uit te laten verkopen. Er gebeurde in dat bewuste weekend op 31 mei en 1 en 2 juni iets wat niet uniek was, maar uitzondelijk rillingverwekkend.
Ik kan je wel gaan uitleggen wat er gebeurde, maar kijk alsjeblieft naar de volgende beelden en laten die voor zich spreken. Daarbij is het handig om te vertellen dat wanneer je kippenvel krijgt of dat wanneer je het idee hebt dat je heel snel een pot kokend water over je hoofd heen wil denderen, dit merkwaardiggenoeg absoluut te verklaren is... Eerder logisch zelfs. Nog erger: Maak vast een afspraak met de haarimplantaat van Gerard Joling. Het is namelijk vrij aannemelijk dat je van plan bent jezelf vast te houden aan alles wat solide genoeg lijkt om je staande of misschien wel zittende te houden. Instinctief genoeg zullen je handen hiervoor als eerste richting je hoofdhaar reiken:


En wat dat dan weer te maken heeft met die bruizende emulsie van creativiteit..? Dat laat ik heel even achterwegen.

P.s. Naar het schijnt vindt de eigenaar van het bovenstaande filmpje het niet plezierig wanneer het vertoont worden buiten YouTube omgevingen. Klik ff in het venster van het te showen filmpje... helpt je opweg.
Oh en voor de oplettende kijker: Inderdaad de violist is niemand minder dan de welkbekende DJ Mason, die we ook kennen van (Perfect) Exceeder.

Labels:

Je telefoon gaat!

zaterdag 21 april 2007

Het is een uur of twee 's nachts en je ligt in bed half slapend de dag of eventueel je laatst heldere moment door te nemen. Misschien denk je wel aan wat er de volgende dag voor je te wachten staat, maar hoe dan ook, je slaapt bijna. Dus helder denken zit er niet echt meer voor je in. Sterker nog er komen rare ideeën in je hoofd op, die ineens niet zo raar meer klinken. Jouw creativiteit slaat ineens op hol. Iets wat normaal gesproken alleen gebeurd als je de wettelijk toegestane alcoholpromillage in je bloed minstens vier keer overschreden hebt.

Je snapt waar ik heen ga: De meest debiele dingen komen in je op als je er het minst op aan het wachten bent. En gek genoeg zijn dit de ideeën met de titel "stom genoeg om het te laten werken".

Zo kreeg ik onlangs een ingeving: Ik ben er op het moment heilig van overtuigd dat de ziekte (giro 13.13. t.a.v. Dhr. R.K. Sampat, dank u) hooikoorts een mentale kwestie is... Ben niet bang, op deze theorie kom ik later nog terug.
En is het geen bijzonder romantisch idee dat de zin ,,10 mensen voor 100 dagen in een huis waar 24 camera's 24/7 iedereen in de gaten houdt" op een bierviltje werd geschreven?

Een paar maanden geleden had ik ook zo'n ingeving.
Op 13 november 1997 lanceerde “A&B Producoes, Lda.” een nieuwe film in de Nederlandse bioscopen.
Het verhaal over Nicholas van Orten vertelt hoe een rijke bankier uit San Francisco alles kan verkrijgen wat zijn hartje begeert. Maar zoals het spreekwoord zegt maakt geld niet gelukkig en Nicholas is dan ook het schoolvoorbeeld van veel geld en een eenzaam bestaan.
Als zijn 48e verjaardag dan (opnieuw eenzaam) nadert, steekt zijn broer, Conrad, hier een stokje voor. Wat geef je iemand die alles al heeft?
Conrad heeft het perfecte cadeau: Een entertainment card van "Consumer Recreation Services" (CRS). Dit bureau weet het leven van Nicholas 180 graden te draaien en voor hij het beseft bevindt hij zich in een nieuwe wereld; een spel wat totaal en alleen om Nicholas draait.
Deze meesterlijke film met Michael Douglas in de hoofdrol ken je wellicht bij de naam: “The Game”.

Om het bovenstaande cryptische verhaaltje duidelijk te maken:
Deze man (Nicholas) komt op een avond thuis en vindt een aanwijzing wat zijn leven voorgoed zou veranderen. Deze instelling (CRS) is in staat om een groot levensecht toneelstuk rondom een persoon te bouwen zonder dat diegene zelf weet dat hij er deel vanuit maakt. Met andere woorden (en nu wordt het verwarrend): Het 'gewone' leven van Nicholas wordt plotseling 'geregiseerd' naar een filmisch leven. En dat is uiteraard ironisch aangezien "The Game" op zich al een film is.

Moge het concept duidelijk zijn. Dan kom ik terug op hetgeen wat mij een paar maanden geleden door het hoofd schoot:
"The Game" is een film; alles is gescript en geregisseerd; mooi verhaal dus. Maar Nicholas kan natuurlijk iedere gewone burger of misschien wel Nederlander zijn uiteraard. En dus kwam daar plotseling het idee:
Hoe zou dit zijn als hier een tv-programma van gemaakt zou worden? Denk eens even met me mee aan de hand van het volgende voorbeeld:
Johan is een man van 36 jaar oud, heeft een goede baan, geen kinderen en is vier jaar getrouwd. Johan is boodschappen aan het doen bij de locale supermarkt en op het moment dat hij bij zijn auto aankomt, vindt hij een briefje tussen zijn ruitenwissers. Er staat een telefoonnummer op en meer niet.
Op dit moment is de keuze aan Johan of hij mee wil doen aan het spel: Belt hij het telefoonnummer, dan zal hij een cryptische omschrijving krijgen van waar hij zich moet gaan bevinden of welke opdracht of gebeurtenis hem te wachten staat. Gelooft hij echter niet in de mysterieuze berichtgever en gooit hij het velletje weg, dan stopt het spel direct voor hem.
Zonder besef zal hij echter bij het plegen van het telefoontje, een dag volledig in de schoenen van iemand anders staan en zich een leven gaan leiden vol met, door het productieteam geplande, gebeurtenissen. Met andere woorden: Het leven van Johan zal spontaan veranderen in die van een hoofdrolspeler uit een goede actie-thriller speelfilm.

Het klinkt misschien op dit moment nog een beetje onwennig voor je, maar wat wil je anders, na het lezen van alleen maar vijf regels.
Om het lange verhaal niet langer te maken: Ik heb er uiteraard niets mee gedaan. Wat moet een student in mijn positie met een creatief idee zonder de middelen om het uit te voeren? Vandaar die hooikoortstheorie die ik later uit ga werken... Ja, daar kan hij dan wel weer wat mee. Volg je me?

Het vervolg in het epos:
Matthijs van Nieuwkerk vertelt op vrijdagavond 20 april aan het begin van het programma "De wereld draait door" wie zijn gasten voor die avond zijn en de naam van Beau van Erven Dorens blijft daarbij niet onopgemerkt. Naar mijn idee moest hij zijn stem laten horen over het Tien-RTL-debacle, maar een half uur later lijkt de realiteit anders te zijn.
Samen met zijn gewaardeerde collega Willem Brom legt Beau graag uit waarom hij met brede lach vanuit Cannes terugkeerde naar Nederland.
Voor de medialeken onder ons: In Cannes (Frankrijk) wordt jaarlijks een tv-feestje gevierd voor alle tv-bobo's uit heel de wereld. Er wordt vooral besproken wat hot en not is, maar nog ernstiger aanwezig is de neiging om zoveel mogelijk miljoenendeals te sluiten voor de komende tv-seizoenen. Met andere woorden: Alle bierviltjes met ideeën krijgen in Cannes plotseling een prijskaartje.

En wat heeft dit dan met Beau van Erven Dorens te maken?
Sinds het ontstaan van Talpa (Tien) heeft Beau van grootvader De Mol uiteraard direct zijn zin gekregen en mocht hij zich uitleven in het producentschap met zijn eigen bedrijf "Park Lane". Iets wat hem duidelijk goed gezind was (kennen we het succesvolle "NSE" allemaal nog?).
Moge het daarbij ook duidelijk zijn dat Beau niet in Cannes was om "Deal or No Deal" te presenteren. Nee, hij kwam daar met zijn eigen concept: "The Phone"
Als er op dit moment een kwartje valt, pak het dan nog even op want waarschijnlijk ligt het er dalijk weer.

Laat me het concept van het nieuwe programma "The Phone" voor je uitleggen:
Iedere week (dus iedere nieuwe aflevering van het programma) zullen er twee mobiele telefoons op niet geheel onwillekeurige plaatsen in een stad verstopt worden.
Op een bepaald moment op de dag zal de telefoon af gaan. Wanneer een voorbijganger de nieuwsgierigheid niet kan bedwingen zal hij of zij het gesprek beantwoorden en de volgende tekst horen:
,,Goedemiddag. U bevindt zich op dit moment in een tv-programma van de AVRO. Als u kans wilt maken op €35.000 drukt u dan op 1, anders verbreekt u de verbinding."
Voor de traag bevattende onder ons: De persoon die op dat moment op 1 zal drukken zal plotseling deelnemer van 'het spel' worden en in de meest bizarre gebeurtenissen terecht komen. Met andere woorden: De persoon bevindt zich op dat moment in een film, want ja, ook al deze gebeurtenissen worden uiteraard op veilige afstand op "Candid Camera"-wijze gefilmd.
Of wel: Een tv-versie van een film als "The Game" gaat een feit worden.

Sterker nog, vanaf vrijdag 6 juli gaat de AVRO de eerste aflevering van dit programma op Nederland 3 om 22:00 aan de man brengen. En als het Beau een beetje mee zit, heeft hij een miljoenenconcept in handen aangezien de grote tv bobo's in Cannes diep onder de indruk van het concept en de pilot (proefaflevering) waren.

En ik vind het fantastisch!
Maandenlang heb ik nagedacht over hoe dit filmgegeven op tv gebruikt zou kunnen worden. Als ik de capaciteiten had gehad als tv-producent was ik het waarschijnlijk ook gaan uitbuiten. Maar wat begin je als student Media & Entertainment Management? Vooralsnog is een brilliant idee misschien €20,= waard. Een brilliant idee in uitvoering zou je daarentegen €20 miljoen op kunnen leveren (© B. de Vaan).
Ik zal dan ook niet zeggen dat ik het idee van Beau en consorten állang bedacht had, sterker nog, zijn versie van het programma verschilt opmerkelijk ten opzichte van die van mij. Maar het principe komt op hetzelfde neer.
En stiekem geeft dat wel waardering, want laten we eerlijk zijn: Een concept waarmee ik een tijd lang in mijn hoofd gezeten heb, blijkt een nieuwe tv-hit te worden!

Ik ga dit programma en de ontwikkelingen ervan dan ook op de voet volgen. Of er daadwerkelijk ook een mijlpaal gezet zal worden (denk aan "Open het dorp", "Big Brother" of "Idols") dat betwijfel ik... Maar goede televisie zal het zeker moeten worden.
En reken maar dat ik met de rest van al mijn idiote ideeën wat eerder de babbel rond zal laten gaan.


"The Phone" is vanaf 6 juli wekelijks bij de AVRO op Nederland 3 te zien om 22.00


(Pics: Global Giants, JNPP, NRC, SpyShop)

Labels:

Assepoester

zaterdag 14 april 2007
Ze is de heldin van de samenleving. Haar stem klinkt werkelijk als een engeltje (een engeltje wat zojuist door een dronken buschauffeur de bumper van een touringcar van dichtbij mocht bekijken). Ze is niet op haar mondje gevallen (wel op haar achterhoofd). Maar bovenal: Ze is een prachtige verschijning (uitermate lelijk, maar prachtig)!
Ik stel u graag voor aan:



Koefnoen is elke zaterdagavond te zien op Nederland 1 om 21:25

Labels:

Den oudschten doosch

zondag 8 april 2007
In de categorie "Tering da's een partij lekker, maar ken ik die niet ergens van?" kom ik nogal eens wat platen tegen die in digitale vorm worden weergegeven door het venster van mijn dat-is-zó-2005-speeltje: Le Ipod (en dan graag die laatste 'd' nog even door laten klinken. Puur voor het effect).
Zo vond ik laatst in diezelfde ouden doosch ook de volgende track waarbij ik bij mezelf dacht: ,,Goh, eens even wat eer toekennen".

Sounds like Ra #28:
Benny Benassi ft. Sandy - Light

De Italiaanse Benny die op mijn 'Geburtstag' alleen dan 19 jaar eerder het levenslicht zag, besloot in 2004 een album te maken "...Phobia" wat in 2005 gereleased werd. De track haalde het nooit als stand-alone single, maar hij knalde wel dusdanig door de clubspeakers heen dat het onmogelijk werd geen aandacht te besteden aan wat ik graag "Italiaanse schoonheid buiten bolides" noem.
Een lange zoektocht naar de perfecte zanger(es) om zich toe te voegen aan het team van Benassi bracht o.a. de schone Sandy aan het licht. Zij moest vooral op dit album zorgen dat de techno reputatie van de Italiaan na "Satisfaction" lichtelijk omgebogen kon worden.
En dit was dus het resultaat. Een dijk van een plaat!
Nou ben ik sowieso wel een lichtelijk voorstander van een goede beat, met zwoele vocals en een heerlijk melodische ondertoon, maar Benny weet deze snaar met dit nummer op een bijzonder goede wijze te raken.
Hij is nummer 28 in de lijst, en deze gingen aan hem vooraf:

Sounds like Ra #1-20: Sounds like Ra-mix
Sounds like Ra #21: Sander Kleinenberg - This is not Miami
Sounds like Ra #22: Fedde le Grand - Put your hands up...
Sounds like Ra #23: Bodyrox - Yeah yeah
Sounds like Ra #24: Guy Gerber - Stoppage time

Sounds like Ra #25: Armin van Buuren - Shivers

Sounds like Ra #26:
Kortezman - My love
Sounds like Ra #27:
Mika - Grace Kelly (Bimbo Jones)
[Klik op het nummer om te zien wat ik er over schreef]

En dan nog dit:
Regelmatige lezers kunnen opmerken dat ik betrekkelijk laat dit jaar op zoek ben naar 'dé zomerhit van 2007'. Eerlijk gezegd ben ik ook nog geen kanshebbers tegengekomen.
Vorig jaar droop Fedde le Grand zo rond mei ook heel stiekem binnen, dus houdt den hoop levende!

(Pic: Futurestyle)

Labels: ,