Het einde van een tijdperk. Ruim een half jaar geleden begon ik, lichtelijk onder schoolse dwang, aan een project waarvan ik op dat moment nog trekken in mijn wenkbrauwen kreeg. Voor mijn stage ging ik een "programma met helderzienden" maken.Nu moet je vooral bij mij aan komen zetten met toverkollen die een letter "a" of "j" zien. Mensen met van die 'lijntjes' naar boven die beweren dat een overledene nu recht tegenover je staat. Char-achtige types waar bij mij het toeval ontbreekt in de term "charlatans".Of ik sceptisch ben in het paranormale? Niet echt, ik geloof er alleen niet in. 
Maar ik stond er wel voor open...Wat wil je anders? Twintig weken werken aan een project wat 'paranormaal' als uitgangspunt heeft vergt toch enig doorzettingsvermogen. Binnen vijf weken wist ik wat chakra's waren en hoe iemand een uittreding kon beleven.In alle uithoeken van het land schijnen mensen met speciale gaven elkaar op te zoeken om een deur te openen naar 'de normale Nederlander' op een evenement genaamd "De ParaBeurs". En ik heb ze gezien. Of mijn mening veranderd is?Ruim een half jaar lang heb ik met trots en veel plezier mogen werken aan een van de meest uitdagende projecten die ik ben begonnen: "Op zoek naar het zesde zintuig".Inmiddels kijken er iedere zondagavond ruim een miljoen mensen naar het veelbesproken programma over het wel en wee van het paranormale. Ik ben bijzondere mensen tegengekomen. Ik heb bijzondere dingen meegemaakt. Ik viel van de ene verbazing in de andere, maar ik kreeg vooral een nóg nuchtere kijk op het paranormale. Bloed, zweet en tranen hebben mijn stagedagen af en toe gekost om de productie- en redactieperikelen tot een voldoening te brengen. Met maarliefst vijftien kandidaten begon de meest bizarre zoektocht op de Nederlandse televisie, naar díé persoon met het 'sterkst ontwikkelde zesde zintuig'.Dagen van regen en zonneschijn; dagen met voorpret en nazorg; dagen met helderziende waarnemingen en vage uitspraken. Dit was absoluut een van de meest boeiende ervaringen die ik heb mogen opdoen.
En gisteren was daar dan ook de dag die vanaf het begin al vast lag: De laatste dag.De allerlaatste opnamedag is dan gisteren geschied. De 'winnaar' van het programma "Op zoek naar het zesde zintuig" zal voor het grote Nederlandse publiek op zondag 8 april bekend gemaakt worden. 'Winnaar' inderdaad. Met aanhalingstekens. Want ben je een winnaar als je weet waar iemand zich onder de grond verstopt heeft of in een kofferbak van een auto? Ben je een winnaar als je weet dat Micky Hoogendijk een miskraam te verduren heeft gekregen na een aanslag die Rob Scholte zijn benen kostte? Dit alles zonder ook maar over enig informatie te beschikken?Dan ben je geen winnaar. Dan ben je paranormaal begaafd.En geloof ik er dan in?
Aanstaande vrijdag geniet ik voor het laatst met mijn 'collega's' en vrienden van TéVé Holland van een goud-geel biertje in een, naar alle waarschijnlijkheid, Amsterdams etablissement. Dan zit het erop en vieren we een meer dan succesvol programma. We vieren het einde van een televisietijdperk. Zeker voor 'ons' nuchtere Nederlanders. We zullen het glas heffen op die 'winnaar'. Uiteindelijk vieren we vooral een prachtige periode van televisiemakelij. Vanaf nu geen wekelijkse verplichtingen meer, maar nog even twee afleveringen op televisie terugzien. Voor het 'eggie' dan... Mét het K.R.O.-logo linksboven in beeld.Ik ben meer dan tevreden dat ik aan dit succesvolle programma mijn bijdrage heb mogen leveren. Ik ben uitzonderlijk blij dat ik met mensen heb kunnen werken van wie ik, ieder voor zich, ongelooflijk veel geleerd heb. Ik kon mezelf geen betere stageplek wensen. En of ik nou geloof in het paranormale? Ik blijf mezelf alleen maar afvragen of het écht toeval is dat ik bij TéVé Holland terecht ben gekomen...
(Pics: K.R.O. Pers)
Labels: Media and Entertainment