dat bedoel ik .com

Blog by Ravinder Sampat

5… 4… 3… 2… 1…

vrijdag 31 december 2004
We tellen weer af. En ik zeg ‘weer’ omdat het voor mij de twee keer mag zijn sinds dit weblog. ‘En vleugje Ra’ heeft ook 2004 doorstaan, maar telt pas serieus mee na vijf jaar uiteraard.
,,Ra, Ra, vertel… Ga je nog zo lang door dan?” Als jij blijft lezen misschien wel ja.
Opnieuw hoor ik Lebbis en Jansen weer blêhren met hun oudejaarsconference wat betreft 2004. De oliebollen staan ook al geruime tijd op tafel en zachtjes maar toch hoor je buiten al verschillende knallen gaan met eventueel een kortstondige lichtflits eraan toegevoegd.
Eigenlijk verschilt het niet zo gek veel met vorig jaar. Behalve dan dat er alweer een jaar voorbij is.
Zo’n emotioneel moment vraagt dan vaak aandacht voor een resumé gedurende het afgelopen jaar. Wat zal ik zeggen? Er is veel gebeurd, laten we het daar op houden.
Hoewel morgen het gewone leven uiteraard ook weer gewoon verder gaar, en voor de dag erna hetzelfde recept, zien we elkaar wie weet op de 31e van 2005 wel weer.
Zit je net als ik Lebbis en Jansen te bekijken? Dan wens ik je er veel plezier mee. Doe je iets anders? Dan wens ik je er ook veel plezier mee.
Net zo goed als ik je bij deze vast een uitzonderlijk goede jaarwisseling wil wensen. Je weet het hè: De beste dag uit 2004, zal de slechtste van 2005 worden!
We spreken elkaar in het nieuwe jaar en hopelijk nog vaak erna!
Met vriendelijke groet,

Ravinder


(Pic: blog.wangjianshuo.com)

Giro vijf vijf vijf

donderdag 30 december 2004

Zoals beloofd zou ik nog een aantal woorden reppen over de tragische natuurramp die plaatsvond een halve week geleden.
Normaal hou ik er niet van om hier, op een weblog te praten over feiten die geteisterd worden door de pers. Maar zoiets trekt ieders aandacht wel.
Tweede Kerstdag vond er een aardverschuiving plaats, midden op zee, wat daarme een verschuiving van liters water veroorzaakte. Zou je op zee dobberen, vlak bij het epicentrum, of gewoon ver van de kust vandaan, dan zou je niets meer merken dan een golfje van een paar centimeters hoog. Aan de kust trekt het water meters ver terug vlak voordat de golf aan zou komen. Het kleine golfje wat steeds ondieper water bereikt, behaalt hoogtes die inmiddels meters tellen.
Niemand aan de kust die dan nog het gevaar tegemoet ziet. Totdat de golf té dicht bij is om er nog van te kunnen vluchten.
Duizenden mensen zijn omgekomen aan de krachten der natuur. En de teller stijgt nog steeds. Nog meer mensen zijn vermist, of hebben dierbare familieleden verloren.
Ik hoef niets meer te zeggen, want iedereen is inmiddels bekend met wat er voorgevallen is. Eerlijk gezegd lijkt het inmiddels alsof je er mee doodgegooid wordt.
Het is verschrikkelijk, ik geef het toe, maar waarom dan meteen ieders meelevendheid? En de noodgedwongen acties van bekende Nederlanders?
Natuurlijk moet er veel geld binnen komen om de mensen daar te helpen en hun leven weer op te bouwen. We weten het, maar moet het zo massaal aangekaart worden?
6 januari van het aankomende jaar alweer, wordt een georganiseerde inzameldag georganiseerd met samenwerking van commerciële en publieke zenders. Opmerkelijk dat leed tot verzoening lijdt.
Het is dat ik erg moe ben op dit moment, en stilletjes aan al genoeg leed heb gezien uit die streek, maar ik wilde toch nog wat hierover laten horen.
Bij deze,
Nu ik nog

(Pic: RTLnieuws)

I’ll be there for you

woensdag 29 december 2004
Derde kerstdag, zoals dat wel vaker in de volksmond voorkomt, was het einde dan echt een feit. Een serie, rechtstreeks uit Amerika overgevlogen stopt voorgoed.
Hoewel Monica, Rachel, Phoebe, Joey, Chandler en Ross per aflevering miljoenen verdienden, per persoon, hielden ze het na tien seizoenen toch maar voor gezien.
Afsluitend met een dubbele aflevering, vol humor en terugwijzingen naar het complete Friends-archief, is de legende een compleet feit geworden.
Met veel plezier keek ik er altijd naar. Een diehard Friends-fan was ik zo’n beetje, met de dagelijkse doses, graag-geziene humor.
Als je zeg maar, zo ongeveer heel de serie gevolgd hebt, worden het ook echte ‘vrienden’ van je. Monica en Chandler die elkaar eerst nooit konden uitstaan maar eindigden met elkaar. Ross en Rachel met hun aan-uit-relatie, en de hele ‘we were on a break’-situatie, maar toch ook met elkaar eindigend. Joey die nooit genoeg kreeg van welke vrouw dan ook en als enige achterblijft van de 'Friends-gang', en daarbij ook een eigen spin-off maakt van de hitserie, die toepasselijk ‘Joey’ wordt genoemd. En Phoeby natuurlijk, die met al haar leed door der leven genoegen vond in het maken van onnuttige nummers op de gitaar.
Het is gewoon bijna sonde om de serie te laten beëindigen. Zo sonde dat ik op Derde kerstdag, voor het behalen van mn theorie en voor het uitzenden van de allerlaatste aflevering van Friends, het ultieme Friends-wannahave item gekocht: 'Central Perk' presents, het totale tienjarig bestaan van 'Friends', op dertig DVD’s.
Nu kan ik waardig afscheid nemen van de vrienden én toch hoef ik geen afscheid te nemen.
Alle afleveringen van ‘The one were it all began’, ‘The one were they all find out’ [volgens mij de beste van allemaal] en ‘The one with all the poker’ tot ‘The last one’.
Cause you’re there for me too…

(Pic: Friends-TV)

MEN2B is kanker

Met de bovenstaande titel wil ik niemand uitschelden, of aanhangers een minderwaardigheidsgevoel geven… Nee dit is waarheid.
Het volgende bericht stond vandaag in het Brabants Dagblad:
------------------------------------------------------
Men2B is ook naam van ernstige ziekte
Hilversum – Men2B is niet alleen de naam van de boysband die uit Popstars – The Rivals is voortgekomen. Men2B staat ook voor de ziekte Multiple Endocriene Neoplasie type 2B.
Men2B is een erfelijke vorm van kaner, die zich openbaart in de bijnieren, de alvleesklier en de schildklier. Ongeveer 350 Nederlanders lijder er aan. Eén van die patiënten is Cor Schols. ,,Ik vind het dieptreurig dat de naam van een ziekte als bandnaam wordt gebruikt”, meent Schols. ,,Ik en velen met mij hebben een aantal mensen verloren door deze ziekte.” RTL4, de zender waarop Popstars – The Rivals te zien was, voelt zich op nare wijze verrast. ,,We kenden het bestaan van de ziekte niet. We vinden het heel vervelend”, zegt een RTL-woordvoerster. ,,Het is niet onze bedoeling om mensen te kwetsen.”
------------------------------------------------------
Ik wist wel dat Men2B niet zo zuiver was als ze zouden moeten klinken. En aan de andere kant probeer ik mijn weblog ook maar interessant te houden.
Eerlijk gezegd ben ik wel Bigger than that hoor…

(Pic: RTL)

Geslaagd theorie-examentje

maandag 27 december 2004
Hoe bevielen die Kerstdagen op zich? Ik heb me flink vermaakt, huiselijk en buitenhuiselijk weliswaar. Uiteraard hebben we het dan over een hoop eten en genoeg genegenheid, met of zonder cadeaus, hoewel ik daar dan wel weer de voorkeur aan geef, want het gaat natuurlijk niet om de liefde en gezelligheid, maar wie als eerste de meeste cadeaus open krijgt.
Dat was eigenlijk helemaal niet de intentie waar ik over wilde kletsen. Nee ik wilde mezelf graag even feliciteren zo vlak voor het einde van het jaar met het behalen van mijn theorie-examen.
Zo na 22 lessen gereden te hebben werd het wel eens tijd om op de vroege ochtend, na een Tweede Kerstdag stappen, zo’n papiertje te halen. Ik lag pas rond een uurtje of 2:45 in mijn bedje en om 7:00 ging de wekker weer. Dit vanwege het feit dat ik ’s ochtends de afspraak had staan om om 9:00 het examen af te mogen nemen.
Laatste check of je alles bij je hebt, doe je niet want daar is geen tijd voor als je om 8:00 de trein moet hebben.
Aangekomen op het CBR in de ‘De Vliert’ in Den Bosch, moest ik me om 8:45 aanmelden.
,,Goedemorgen, heeft u ook een persoonsregister bij u?”
Daar sta je dan. Geen zin gehad om je haar te doen, want het is toch vroeg. Tijdens de treinreis nog snel wat theorieboekjes doorgenomen. Maar geen persoonsregister.
,,Dan kunt u geen examen doen”.
TERING
Sta je daar. En daar ging je dus ook weer. Niet nadat ik snel een nieuwe afspraak kon maken, dezelfde middag om 15:00. Maar balen doe je zeker. Niks aan te doen.
Direct ging ik naar het gemeentehuis om zo’n papiertje uit te laten printen, voor maarliefst €9,= ! Maar goed, nog lacherig stapte ik om 13:00 de lesauto binnen, want ik had die maandag gewoon nog rijles van 13:00 tot 15:00.
Punctueel conflict!
Om 15:00 wilde ik graag ook mijn theorie behalen. Rij-instructeur Sander van Steenbakkers, was zo vriendelijk om me af te zetten in Den Bosch op het aangegeven tijdstip. Zo kon ik toch vroeg op staan, rijlessen en examen doen.
Het vervelende was alleen dat ik vroeg op moest staan, en met dat in gedachten ik de avond ervoor eerder de kroeg uit wilde gaan. Nergens voor nodig dus. Maar nu nog slagen…
En dat deed ik!
Ik was de enige uit mijn groep van een man of vijftig die wist te slagen na de eerste keer voor het theorie-examen op te gaan. Dat maakte me enigszins trots. Maar leuker was het om te weten dat ik met maar vier fout mijn theorie op zak te hebben.
Thuis gekomen kon ik het niet langer volhouden om mijn moeder maar één uur voor de gek te houden. Uiteindelijk was ik dan ook voor haar oren geslaagd.
Symbolisch genoeg kreeg ik van mijn vader en van mama nog voor kerst het volledige tien-jaren-archief van de vanavond ook in Nederland opgeheven superserie: Friends.
Maar daar later meer over, en ook over de ramp die gister in Azië plaats vond, zo spontaan op Tweede Kerstdag.

Maar daar over later dus meer... Voor nu: Ik ben geslaagd!

(Pics: Corvuijk, RTL)

Have yourself a marry little X-mas

vrijdag 24 december 2004
Het is Kerstavond. De avond voordat Kerst daadwerkelijk begint. Vele mensen geven er niets meer om waarom Kerst nou ook alweer gevierd werd… Vele Coca Cola reclames en feel-good gedachtes worden over de kijkkast verspreid. Straten en wijken doen hun best er met de avonduurtjes bij te mogen schitteren, helaas, want het ziet er niet altijd even piekfijn uit. Nederland wordt Amerika.
Maar is dat wel zo? Is het niet the other way around? Niet om het een of ander, maar zo’n dikke 100 jaar geleden was Coca Cola degene die licht nam van ons Nederlands fenomeen Sinterklaas. Zij brachten hun eigen inbreng ter wereld… Beter goed gejat dan slecht bedacht zeg ik dan maar, alleen is dit ook wel slecht gejat ook nog. De rode man met witte lange baard werd een rode, dikke man met witte lange baard. In plaats van pieten krijgt hij elfjes. In plaats van afkomstig te zijn uit een warm oord, komt hij uit het koudste puntje van de aarde. In plaats van op een paard te reizen heeft hij een arrenslee met rendieren. Maar toch beiden door de schoorsteen komen om die pakjes dan wel in sokken en onder de kerstboom te mieteren in plaats van in je schoen. In plaats van een wortel en wat hooi, leg je melk en koekjes neer. En dan de naam nog: Sinterklaas…. Vertalen we even vrijwel genoeg naar het Engels: Santa Claus.
Afgelopen week is het inderdaad officieel bekend gemaakt: De kerstman is van Nederlandse afkomst, bewezen door Amerikaanse onderzoekers dan wel.
Coca Cola is er daadwerkelijk niet blij mee. Zij waren degenen die “onze lieve Santa” leven in bliezen zo’n dikke eeuw geleden, puur vanuit het economisch en marketing technisch opzicht. Wat ze niet konden voorzien was een enorme hype eromheen, met alle gevolgen van dien.
Het hoge woord is er in ieder geval uit: De Kerstman heeft een Nederlands paspoort en het zal me niet verbazen wanneer hij klompen draagt, ik bedoel houten schoenen [wooden shoes].
Ik kan me nog wat berichten van Kerst 2003 herinneren, deze bijvoorbeeld of deze.
We zijn in dat opzicht alweer een jaar verder. Zo vliegt een jaar toch weer snel voorbij. Kerst betekend daarbij toch ook weer een stil vooruitzicht naar het einde van het jaar.
Daar komt mijn tweede punt van kritiek en als ik me het goed kan herinneren bracht ik dit vorig jaar ook al op. Waarom moeten we daar op tenminste twee dagen aan herinnerd worden?
Tweede Kerstdag komt echt alleen in Nederland voor, zonder enige duidelijk functie dan een extra dag vrij. Nou kan mij die ene dag niet veel schelen aangezien ik nog studeer en logischerwijs twee weken vrij er gratis en voor niets bij krijg.
Ik zal me er niet te veel over uitlaten, dat zal alleen de kerstgedachte nog verpesten. De Kerstgedachte die we aan het einde van 2004 eigenlijk niet nodig hebben, omdat het afgelopen jaar in harmonie verlopen was, maar doe dan toch maar wel.
Ik wens je fijne feestdagen, in ieder geval al eentje.
Denk maar na over die Nederlandse gezelligheid [hebben ze in het Engels geen vertaling voor, maar misschien mag dat ook gesselighide worden].
Ho Ho Ho

P.s. Veel plezier mat al die kerstfilms, kerstliederen en cabaret op deze dagen, aanrader: Jurgen Raymann op Tweede Kerstdag.

(Pic: Math Uni Magdeburg)

Wegens omstandigheden

woensdag 22 december 2004
Hoewel hier staat dat dit bericht geplaatst is op woensdag 22 december, is dat niet helemaal waar. Ik typ dit bericht namelijk op dinsdagavond 28 december rond een uurtje of zeven en laat er gewoon bij zetten dat het er vorige week al stond.
Het zit namelijk zo, als de afgelopen week normaal verlopen was, zat er grote kans in dat dit bericht daadwerkelijk deze datum zou halen. Maar wegens omstandigheden….
Dat klinkt altijd meteen weer zo zwaar, niet waar?
“Wegens omstandigheden gesloten”. Als ik zoiets zie staan ga ik er direct vanuit dat er iemand dood is ofzo. Ik zal hierbij maar meteen ontkrachten dat dat in mijn geval niet het geval is.
Wat mij precies moest weerhouden van het schrijven van dit bericht op de juiste datum zal voor de meeste van jullie een raadsel blijven. Laat ik zo zeggen dat het feestje van Linda afgelopen vrijdag de 17e erg gezellig was [ook digitaal nog gefeliciteerd meid].
Ik ben blij dat we even twee weken vakantie hebben, en ik niet alleen denk ik. Tijd om te chillen en dat was streng nodig.
Tijd om even dit weblog bij te werken… Stel je voor dat dit bericht daadwerkelijk op die bewuste woensdag geschreven was… dan had ik waarschijnlijk iets gemeld over het feit dat het streng nodig was, die kerstvakantie.
Did you have had yourself a marry little Christmas?

Mark Thijssen punt en el

vrijdag 17 december 2004
Zoals menig individueel nu wel mag beamen, heb ik mijn geaccepteerde intrede gedaan op een nieuw college. De Nationale Hoge school voor Toerisme en Vrijetijd heeft voor mij sinds september plaats gemaakt in de richting Media en Entertainment Management.
Nu weet ik, lieve weblog lezertjes, dat jullie stik benieuwd zijn naar hoe het mij vergaat op zo'n school en met wie ik zo ongeveer nu mijn dagelijks leven invul.
Mark Thijssen is een klasgenoot van me en wilde dat graag ook kenbaar maken aan de rest van de wereld. Op zijn website www.markthijssen.nl/klas4 laat hij jou kennismaken met Klas 4 van jaar 1 M&EM.
Hoewel de foto's die inmiddels gepubliceerd zijn, weinig van schoolse activiteiten geboeid zijn, is het wel leuk om zo af en toe eens een kijkje te nemen hoe het er dan buitenschools aan toe gaat. Ik zei af en toe!
Met andere woorden: Dat zijn dus de mensen met wie ik de aankomende vier jaar moet zien door te komen.
Dan ben ik 22!

(Pic: Hé die heb ik zelf gemaakt! Maar staat dus op Mark Thijssen punt en el)

Perfectionisme en... en

woensdag 15 december 2004
Je kent dat misschien wel. Het gevoel dat alles goed móét gaan. Het gevoel dat je mee maakt wanneer je in groepsverband een project af moet werken maar jij van jezelf denkt het eigenlijk het beste te kunnen, en het liever ook maar zelf af maakt omdat jij weet hoe het goed is.
Maar niet alleen in zullke gevallen. Nee je wilt gewoon altijd het beste. Het verste brood wat op die ochtend bij de bakker te halen valt, de beste tv-kwaliteit met digitale televisie. Je bent bereid iets meer uit te geven omdat je dan die chocoladeletter van 'Droste' hebt in plaats dat eigen merk van 'Super'.
Niet alleen dat. Dit gevoel gaat verder. Het "én...én-gevoel". Je weet dat er meer te behalen valt dan het op het eerste moment lijkt. Je ben geen Superman, maar als je wilt kún je op twee plaatsen tegelijk zijn. Je wilt in dat ene weekend én naar Innercity én naar die voetbalwedstrijd van zaterdagavond. Heel even lijkt het onbereikbaar. Maar al snel zie je dat je met niet al te veel moeite en zonder ook maar een minuut van die tweede helft te missen direct vanaf het stadion een rit richting Amsterdam kan boeken om vervolgens de rest van de nacht uit je dak te gaan.
Er zit een verschil tussen: IK wil mijn rijbewijs, ik wil MIJN RIJBEWIJS en ik WIL mijn rijbewijs. Die laatste is het belangrijkste, want je WILT. Wie echt WIL die kan.
Dit alles is een onderdeel van een eigenschap "perfectionisme". Gebruik die eigenschap op een goede manier, laat hem juist ontwikkelen. Het moet alleen geen slechte eigenschap worden. Dat is wat je WILT, perfectionisme én een goede eigenschap.
Echt wil is perfectionisme én perfectionisme is doorzettingsvermogen. Doe vooral wat je wil én laat je leiden door wat goed is.
Groeten... Ra

P.s. De aanhouder wint niet

(Pic: BuildLife)

Werd is wordt is zijn

vrijdag 10 december 2004
Zo zijn er van die dagen. Dagen die vragen. Vragen die dagen. Plagen die vragen op die dagen? De dagen met plagen die zagen door vragen. Vragen op dagen die zagen door plagen die klagen. Zagen die vragen door plagen op dagen die klagen in mijn wagen?
Je ziet het niet. Je snapt het niet. Je doet het niet. Je zegt het niet. Je voelt het niet. Want voelen is doen. Doen is krijgen. Begrijp jezelf. Doe het niet!

Sounds Like Ra

dinsdag 7 december 2004
Elke dag tel je af. Je bent altijd opweg. Je zoekt altijd een uitweg. Iedereen die je tegenkomt gaat ergens naar toe. Ik ben opzoek naar het weekend.
Deze flauwe hint geeft zeer waarschijnlijk al aan waar deze nieuwe editie van 'Sounds Like Ra' naar toe gaat. Het nummer kende ik al voor de zomer. Helaas wordt het nu platgedraaid en uitgemolken zoald dat tegenwoordig altijd moet met goede en potentiële hits.
Zo was Micheal Gray voorheen alleen nog bekend in de dance-scene, met 'the weekend' brengt hij zich ook onder het normale volk. ID&T heeft er weinig rechten voor betaald en luisteraars mee gewonnen, het is een goude formule. Ladies and gentlemen:

Sounds like Ra #10:
Micheal Gray - The Weekend
Tis echt een heerlijke feel good-plaat en klaar om over and over again weer gedraaid te mogen worden. Ik hoop op dit gebied meer te horen van Micheal en zijn creativiteit. In de hooggeëerde lijst gingen er desondanks negen hits voor, denk bij de nummers even aan Ra, het heet niet voor niets de Sounds like Ra natuurlijk:

Sounds like Ra #1: Freestylers - Push Up
Sounds like Ra #2: Nalin and Kane vs. Dennis the Menace - Cruisin'
Sounds like Ra #3: J-Five - Modern Times
Sounds like Ra #4: Air - Alpha Beta Gaga
Sounds like Ra #5: Richard F ft. Samantha Stock - Let the sunshine...
Sounds like Ra #6: Ronny - SMS is de boodschap
Sounds like Ra #7: Niteflow - My sunshine
Sounds like Ra #8: Armand van Helden - My my my
Sounds like Ra #9: Benjamin Bates - Whole
[Klik op het nummer om te zien wat ik erover schreef]

WAARSCHUWING! Zoals menig mens heeft kunnen aanschouwen: Men moet wennen aan Ra. Dat merk je ook in de muziekstyle. Ik adviseer daarom ook eerst het nummer wat 'beter te leren kennen', moet meestal ook met Ra, toch?


(Pic: Speedzone)

Het was een bewogen week maar het ging wel

vrijdag 3 december 2004
Ik weet het en ik voel me ook meer dan diep schuldig. Er is weer een tijd onbesproken verstreken, en ik zal dat proberen met dit postje goed te maken.
,,Ra wat hield je zo boeiend bezig om niets te kunnen melden?"
Ja nou dames en mindere dames, er is veel gebeurd in de afgelopen week, laat ik beginnen bij het begin:

Het Begin
---------------
Donderdag 25 november 2004 om 15:00 werd er geschiedenis geschreven in het daglicht van S-Live. De eerste uitzenden met Pim als side-kick, Teun achter de knoppen en Ra als host bracht binnen 5 minuten een record aantal luisteraars op! 'Internetradio was nog nooit zó leuk en het wordt alleen maar leuker', was de leuze en scheen schijnbaar te werken.
Twee uurtjes radiomaken vlogen voorbij en de mailtjes van de eerste luisteraars stroomden binnen. Het was een waar genoegen om de kop eraf te mogen halen, met als gevolg elke donderdag tussen 15:00 en 17:00 dit tot uitvoering te brengen.
Helaas bracht huiselijk geweld bij de Nederlandse Spoorwegen na de bewuste uitzending het nieuws dat de terugreis naar huis nog wel eens iets meer dan een poos kon gaan duren. Als ik het niet dacht.

Gay
---------------
Na een onverwachte, korte stop in Oirschot dankzij een minder geweldige oorzaak ging vrijdag, de dag na de radiouitzending gewoon weer door. Het nieuwe blok was begonnen op school, met dus een nieuwe opdracht.
U*Nights ging al voor, een project wat culturele muziek in het hartje van Breda bracht. Dit blok gaan we het alleen van een heel ander daglicht bekijken.
Nederland heeft iets nieuws nodig voor de homogemeenschap, en dat gaat er komen ook. Het is de bedoeling dat in een paar weken een nieuw concept op poten gaat staan wat de 'SweetSpot' van de verzameling gays moet raken.

Samenwonen
----------------
Het weekend mocht dan eindelijk beginnen en de maandag was voor mij nog een dagje extra bijverdiend. Elke maandag mag ik dat ritueel overigens uitvoeren, wat ik bijzonder genoeg helemaal niet erg vind. Aangzien ik de eerste vrijdag in het productiehuis [waar we dat gay-concept leven in moeten blazen] niet tot het einde mee kon maken vanwege die enge kerel met zijn vermoeiende ziekte, had ik tijd zat om even wat verloren tijd in te halen.

Pulp Fiction
----------------
De tweede week begon weer en langzamerhand was ik me aan het voorbereiden op de tweede live-uitzending van 'Afternoon Edition' op S-Live. Maar niet voordat he woensdag was. Een vak Content Orientation genaamd bij mij op school laat onze voortaan elke week een film zien die vervolgens geanalyseerd dient te worden. Het klinkt theoretischer dan het is en gelukkig maar.
Het mooie is dat in twee weken ook echt twee goede films voorbij waren gekomen. Aller eerst 'Indiane Jones and the raiders of the lost ark', wat een ontzettende goede ouderwets logische vertelende film is. En 'Pulp Fiction' in de tweede categorie met enorme cast en niet chronologisch vertelende verhalen. Geweldig toch?

Bernhard
----------------
Op 1 december jongstleden rond een uur of 21:00 kwam mijn moeder mijn kamer binnen lopen, na eerst te kloppen vertelde ze dat het dan zover was. Zijne koninklijke hoogheid Prins Berhnhard von Lippe Biesterveld heeft niet alleen het land verlaten.
Laten we eerlijk zijn, het mocht er wel eens van komen, met een 93-jarige leftijd en zijn status mag je toch wel wat bereikt hebben in je leven, hoewel het natuurlijk nog steeds een tragische gebeurtenis is des vaderlands geschiedenis.
Eerlijk gezegd voel ik wel sympatie, maar geen medelijden. Het erge is nog wel dat iedere mediagigant er direct aandacht aan gaat besteden door aparte uitzendingen van de reguliere te onderscheiden.
Ach, het houdt de kranten, condoleanceregisters en koninklijkhuisgenieters [ben benieuwd hoeveel het er zijn] wel weer bezig.
18:50 was het officiele tijdstip waarop we het verlies van Bernhard moesten betuigen.

De tweede ronde
----------------
Inmiddels is de tweede aflevering van Teun, Pim en Ra's 'Afternoon Edition' geschiedenis. Niet in het bijzonder gaven we kaarten weg voor de 'S-Live launge party' in het kader van een officiele kick-off voor het nieuwe seizoen radio maken. Jammer was dat het e-mail systeem niet volledig fuctioneerde en we gemiddeld drie kwartier moesten wachten op het ontvangen van zo'n mailtje. Dan komt het er op neer dat je weinig speling hebt in een aflevering van twee uur en al gauw bij bekende terecht komt als, overigens niet voorgetrokken, terechte winnaars.
Het aantal getrokken en gewonnen luisteraars is vooralsnog helaas onbekend.
In ieder geval was aan de reacties te merken ook de tweede aflevering weer een succes en opnieuw kunnen we niet wachten de derde te gaan maken volgende week donderdag.

Sinterklaas
----------------
Ik weet nog dat ik vorige jaar een aantal postjes té veel geweid heb aan ons Nederlands festijn van onze goedheilig man. Nee, het viel op zich wel mee, even een oerzicht van vorig jaar: 4 December 2003 en 7 December 2003.
Gisteravond was het voor mij dan ook weer even feest. Met de drie-maanden-kennende-klasgenoten besloten we een ouderwetse surpriseavond te houden, dan wel met een deel van groep. Ik had, ten behoeve van goed geluk of het lot, de enige Amerikaan op school getrokken en maakte een Bush-Dartbord met allerlei Sinterklaas lekkers.
Aan de andere kant kreeg ik een replica van het S-Live radiostation mee naar huis, verpakt en wel in een Philips Senseo-doos, compleet met krantenpapier snippers en wat leuke presentjes.
Na afsluiting ervan viel voor mij ook alweer dit jaar het einde van Sinterklaas. Velen zullen misschien tot dit weekend wachten, geloof me, ik ben nu al benieuwd naar de verhalen. Op naar volgend jaar.
Na afloop en reeds gestationeerd in Breda gingen de groepsleden nog gezellig Breda onveilig maken met stadsgeweld en zuipgenot. Daarentegen ging ik de een-na-laatste trein opzoeken om optijd weer in Boxtel mijn bed te kunnen bezoeken. Niet vanwege het feit dat er in Breda geen goede bedden zijn, maar nog steeds vanwege die enge kerel met zijn vermoeiende ziekte.

Lang
----------------
Zo zeer spontaan begint dit bericht to vrij lang te worden. Niet alleen dat is al een reden om te stoppen voordat je je aandacht verliest, mijn weblog-gespreksstof is zo ongeveer op.
Voordat ik dit bericht zal plaatsen, zal ik proberen te beloven niet zo lang meer te doen over mijn gehoor over de digitale snelweg. Hoewel mijn dagelijks leven er tegenwoordig niet erg veel ruimte voor maakt, zal ik mijn best doen dit zo goed mogelijk te completeren, ik doe het uiteindelijk toch allemaal mezelf aan.

Vooruitzicht
----------------
Zeer stiekem zal ik vast een kleine vooruitblik maken op wat er nog komen gaat om mijn gehoor vast in te dekken [is dat voorkennis?].
Helaas zal dat niet veel zijn aangezien ik een korte-termijnplanner ben met alle gevolgen van dien en mijn leven een lopend ravijn is met hobbels en kloven. Het geen wat ik zo ongeveer wel zeker weet is het feit dat er dit weekend gebowld en gestapt zal worden, alles na die gebeurtenissen is nog zo goed als onzeker.
,,Wacht even, was dat vanavond niet?"
Laten we eerst deze dag maar eens doorkomen.

Groeten
----------------

(Pics: S-Live, MensHealth, DotCom, GenreOnline, NOS, Avland, Bearkey, Teachertools en Mukwonago)