dat bedoel ik .com

Ik sprak Dick na het oefenduel tegen Frankrijk en ik zei: ,,Dick, Dick moet je eens luisteren man! Je bent toch met me eens dat het niks was? De opzet was ok, maar we spelen oefenduels Dick. Dit kun je niet menen". Hij was het gelukkig met me eens en belde me vlak voor de wedstrijd tegen Griekenland.

,,Ra wat moet ik doen man? Het is bijna zover, nog een game".
Ik zeg: ,, Dat meen je niet!".
,,Jawel man" antwoord hij.
,,Wat nu weer? Weer een oefenduel?"
,,Ja Griekenland, ik ken die gozers niet. Er zitten goede tussen, maar ik weet niet wat ik moet verwachten en wat als...
Ik onderbrak hem: ,,Rustig, rustig, Dick, luister eens. Het is een oefenwedstrijd. Trap geen ballen, trap gewoon lol. Oefenduels moet je gebruiken voor je talenten. Doe eens extreem, maak gebruik van de mensen die normaal je houten bankjes warm houden. Je hoeft niet tegen Schotland te spelen. Tot nu toe heb je op cruciale momenten een andere kant laten zien, cruciaal niet normaal. Weet je nog tegen Schotland? Ineens die ongeboren jonkies het veld op? Doe dat niet weer, het is een wapen, bewaar het. Begeleid ze door kennis en ervaring. Kluivert, Makaay, van Hooijdonk, Zenden, Stam. Laat ze daar staan met Heitinga, van der Vaart. Het is maar een oefenduel.
,,Ja klinkt goed, trap geen ballen, trap lol".
,,Precies"
,,Maar van Hooijdonk, is dat niet té drastisch?"
,,Nee man, moet je luisteren, ik zweer nog steeds bij Pi-Air. Die gozer weet de bal op de juiste plaats te tikken"

Dit is maar een deel van het gespek wat we voerden. Onzin natuurlijk maar zo dacht ik wel. En ik denk nu ook serieus om mijn CV in te leveren bij de KNVB. Niet dat ik ergens kom, maar goed.
Nee het was natuurlijk een prachtwedstrijd. Nederland - Griekenland. Een wedtrijd opzich. Een wedstrijd om te onthouden. En precies zoals het eigenlijk hoort. Gebruik die eerste helft om te nemen, aan te passen en te proberen. Leer je tegenstander kennen. Gebruik die kennis vervolgens in je tweede helft en je speelt de spreekwoordelijke bal in het spreekwoordelijke net. Nou hoeft dit in dit geval niet zo spreekwoordelijk te zijn.
Dat ik zweer bij van Hooijdonk meen ik ook serieus. Die gozer weet ongelooflijke vrije trappen te nemen, inclusief opstandig paardehupseltje. Goed toch? Nee maar buiten dat. Hij is dan misschien niet echt een basisspeler, maar zeker een goede invaller.
,,Maar hallo Ra, heb je dan geen kritiek dit keer?". Tuurlijk wel. De eerste helft had vlotter gemogen en er waren onmisbare kansen gecreëerd die gewoon door betere inschatting gemaakt moesten worden. Maar over het algemeen was dit gewoon een goede wedstrijd. Dit Oranje zie ik graag in Portugal.

(Pic: www.sitemynet.com)

Allereerst moet ik me excuseren voor het feit dat ik na zaterdagavond niets meer van me heb laten horen. Ook de trend was ik aan het afbreken door opvolgende dagen te skippen.
Maar wat ik nu wil laten weten is het volgende. Ik kwam op de site SwingBo. Ooit van gehoord? Nou ikke dus niet. Maar het is een meesterlijk concept vertel ik vast.
Stel je nou voor. Je wilt heel graag even weg, een weekend of een week, maakt niet uit. Je bent al diverse resiwinkels afgelopen, hebt honderden reisfolders thuis liggen, maar weet nog steeds niet wat je wil. Ok, ok. Dan is er SwingBo. Magische oplossing. Op SwingBo kun je een profiel van jezelf aanmaken. Hoe lang wil je weg? Wil je chill/active/nature/shoppen/campinglife? Vul die vragenlijst in en vertel hoeveel je ongeveer uit wil geven en SwingBo organiseert een geheel verzorgde suprise reis voor je!
In een periode van één maand krijg je elke week post met daarin een vage hint over jouw bestemming en uiteindelijk weet je dat waar jij je weekend of vakantieperiode door zal brengen. Geweldig idee, of niet?
Dus om aan het rijtje Hot or Not toe te voegen. Hot: SwingBo, Not: Tai-Bo.
En ik ben weer tv kijken.

Aangezien ik het de laatste tijd wel leuk presteer om elke dag nog een bericht te plaatsen [voor de liefhebbers], doe ik dat vandaag natuurlijk ook nog maar even. Maar echt gewoon om er iets neer te zetten. Ik ga dalijk op stap en besluit nu, dat ik na het uitgaan nog even polshoogte neem op mijn weblog. Met andere woorden zal ik proberen nuchter over te komen na een zatte avond. Tot dalijk!

Wanna staat voor Want to, wat 'willen' betekend. To be betekend 'zijn'. Wannabe is dus 'wil zijn'. En shit wat willen ze graag!
Gisteravond was ik een van de geschatte 200 gelukkigen die een avondvullende WannaBe Idols mee mocht maken. Het Idols-concept heeft zijn routes al flink verlegd, dat is duidelijk, maar om dan ook maar een WannaBe Idols evenement te houden bij ons op school? Ik bedoel, ik ben eerlijk gezegd niet zo heel dol op Idols. Het is natuurlijk geweldig uitbedacht, met dat hele concept eromheen. Het brengt natuurlijk ook geld in het laatje en het vuurtje sloeg over naar mijn school. Voor maarliefst €1.- zat ik achteraan in een zwetend en vooral jeugdig, onafgewerkt zaaltje, wat doordeweeks fungeert als aula. En nog kon ik de achttien artiesten, die ieder ook een heel nummer neer mochten zetten, horen schreeuwen.
Nu weet ik toevallig dat er 'net als in het echt', audities zijn geweest. Ik was namelijk zo vriendelijk anderen te strikken [met een vriendelijke knipoog naar Merel en een minder vriendelijke naar Michel]. Maar goed, dan laat je als school audities doen. Die audities ziet niemand overigens, alleen de 'professionele' jury. Ben dan als jury ook zo vriendelijk om te zeggen dat je niet kunt zingen. Ik wil niet overkomen alsof de totale avond een fiasco was, maar negen van de tien 'artiesten' konden gewoon weg echt niet zingen! Nou wil ik ook niet zeggen dat ik Henk-Jan Smits heet, maar daar springt gewoon elk stukje glas in een straal van 3,75 kilometer van.
Er waren van de achttien mensen misschien één of twee personen die echt goed van zich wisten te laten horen. Maar misschien leek dat ook maar zo omdat ze gewoon met kop en schouders boven de rest uit staken, en dat was niet zo heel moeilijk. Ik ben me er ook wel van bewust dat een dikke zeventig procent van alle 'artiesten' zich in de brugklas bevonden, maar doe dan toch ook gewoon niet mee man!
De jury, ook al zoiets. Kijk heel leuk hoor, dat je een niet zelfverzonnen idee uitwerkt op een kleiner niveau, maar hou je daar dan ook aan. De jury was veeeeeel te mild. Het leuke aan Idols is om mensen die denken dat ze kunnen zingen, afgezeikt te zien worden. Mariëlle [van de administratie ja] presteerde het nog wel om af en toe te zeggen dat er geen 'kippenvel' te voelen was, of dat er zangtechnisch een hoop mis was, maar daar is alles mee gezegd.
Maar goed zo kan ik nog wel drie pagina's door blijven gaan over de achtergrondanimaties, het juryoordeel en de organisatie maar dan zijn we ook nog vierentwintig dagen bezig. Ach, ik ben ook niet perfectisch, maar als je aan zoiets begint, werk het dan ook gewoon goed uit.
Ik ga mezelf nu ook even uitwerken, in het café nog wel, en ja dat levert misschien wel nieuwe foto's op! Het zou eens tijd worden.
Voor nu, toedeledokie [Op z'n Jerny's]

Gister, woensdag 21 april 2004, zou een gewone niet bijzondere, uitermate saaie schooldag zijn. Maar het lot bepaalde anders. In andere woorden ik hoefde niet naar school! Yeah! Maar eigenlijk toch wel... Huh? Ja ik besloot een dag mee te lopen. Van daar ook de titel. Ik wilde wel "Sesam mee... loopdag" doen, maar dat klinkt niet zo lekker als dat ik voorheen altijd deed bij "Sesam Open...Dag".
Om niet van het onderwerp af te denderen, ik spendeerde mijn dagdeel dus in Breda. Aan de NHTV, Media And Entertainment Management om precies te zijn. Ik had de mogelijkheid om eens van zeer dicht bij mee te maken hoe het is om in het Engels te moeten studeren, of hoe het is in een school van een wat groter formaat dan het JRL.
Ik ben blij om te zeggen dat ik het mega extreem vreedzaam verdraagbaar vond. Toffe school, leuke mensen, veel vrouwen, veel mooie vrouwen :P en een hoop uitdagingen. Dit ziet er naar uit als een Ra-to-crash. In plaats van een place to crash... ahum, dus.
Maar nu nog mijn best doen om er te mogen verblijven. Daarvoor zal ik af en toe met een camera rond moeten lopen. Dus als je me morgen spot met een videocamera dan weet je waarom. Nee dat weet je nog niet, maar dat was ik van plan uit te gaan leggen.
Breda wordt dus BreRa, maar voordat we dat doen, moet ik mezelf presenteren. In zoverre dat ik een soort sollicitatie moet doen om op die school te komen. Een of andere droogkloot bepaalde namelijk dat het nodig was om maar 130 leerlingen aan te nemen per jaar, dus gewone aanmelding zal niet voldoen. Anyways, dat is dus de reden dat ik dalijk met een cameraploeg de school doorzweet, ja of in andere woorden.
Dus mijn oproep aan alle mensen die dit lezen... Ow nee wacht ik moet dit anders doen, heb ik gisteren geleerd, ok komt ie:
,, Zit JIJ op het JRL en ben JE niet bang voor een cameratje? Heel mooi! Want het zou kunnen zijn dat JE zomaar figureerd in mijn sollicitatie-movie, dus vraag ik JOU om gewoon JEzelf te zijn en lief te lachen. Want wie weet help JIJ mij er wel bij!"
Dus... Ik brand er maar even een eind aan dit bericht, in de kamer hiernaast zijn er verschillende human beings who are sreaming the higher notes of Ain't No Mountain High Enough, en dat déconcentreerd mij.
Tabbé

Gisteravond kreeg ik de mogelijkheid om met het gezelschap van Expert van Erp naar een seminar te gaan van JVC. Dat wil dus een soort van presentatieavond voorstellen waarbij je in een paar uur de nieuwste producten van JVC te zien krijgt. Het mooiste is natuurlijk dat je van te voren lekker mag eten in een gruwelijk heilig hotel/restaurant. Daarna is het drinken op kosten van JVC. En toen kwamen de producten om de hoek kijken. Hans, onze host voor de avond, liet zien dat we gaan Scoren met JVC!
Om een lang verhaal kort te maken (en dan bedoel ik een lang verhaal over de nieuwe DVD-systemen en LCD-tv's) ging ik na een paar uur naar huis met een lekker gevulde maag, twee officiële leren Adidas replica voetballen van EK2004 (replica? Ja replica, dus inclusief JVC-logo), een tas vol JVC-papierwerk en een goed gevulde dinsdagavond.
Één nadeel was er wel: Ik heb Monaco - Chelsea moeten missen, maar naderhand was ik ergens ook wel blij dat ik die wedstrijd gemist had. Maar dat terzijde.
Ik zoek naar een passend einde van dit bericht maar dat is er niet, dus, ik zeg maar gewoon niks.
Niks.

(Pic: Bitflusher)

Het is tijd voor wat nieuws alleen heeft tijd geen tijd voor mij, dus nog ff niet. Tijdenlijk. Tijdrovend hoor een weblog.

Afgelopen zaterdag 10 April was het weer zover. Voor de negende opvolgende keer werden de TMF Awards uitgereikt. Een awardsshow wat inmiddels uitgegroeid is van een knusse bijeenkomst in een TMF-cafétje tot een groots gebeuren in een 13000 man bevattend en zwetend Ahoy.
Ook de afgelopen vier jaar was ik van de partij. Het ene jaar nog beter dan de andere. Ik heb veel mensen daar gezien, en zo af en toe zelfs mee gesocialised. Maar dit jaar kon ik het niet opbrengen om diep in mijn wallet te graaien en vervolgens dik €45,- te spenderen aan vier uur muziek.
Het zou namelijk betekenen dat ik, als ik het me goed herinner, op afgelopen zaterdag 10 januari ´s ochtends rond een uurtje of vijf voor het postkantoor had moeten liggen, dat vervolgens om tien uur pas open gaat. En dan dus ook pas in staat was om een kaartje te kunnen bemachtigen. Geloof me, zo gaat dit in zijn werk, ik heb het immers al vier jaar zo moeten doen. Probeer dan nog maar €45,- uit te geven voor iets wat pas maanden later plaats gaat vinden, iets wat je in principe als drie keer mee hebt gemaakt en iets waarvan je nog niet eens weet wat het is. Laten we eerlijk zijn, in de laatste week voor de Awards werd pas bekend gemaakt wie zouden deelnemen aan de show. Genoeg redenen om dus niet te gaan toch? Weet wat je mist Ra.
En eigenlijk kan ik mezelf wel voor mn kop slaan. Natuurlijk kon ik het niet laten om naar de eindeloze herhaling op TMF te kijken en te zien wat ik eigenlijk gemist heb. Het decor zag er echt super uit! Dat wordt elk jaar beter. Maar daarvoor kwam ik niet, ik wil muziek. En helaas was dat er ook. Ik som het even op: Sylvie Meis, Froukje de Both, Hillary Duff, Do en Heidi (van de Sugababes). Ik had de kans om ze allemaal te bewonderen maar ik heb het laten schieten. Maar wat ik misschien nog wel het ergste vind: Kylie Minogue!
Voor het eerst was ze aanwezig, want die vrouwen die ik eerder noemde had ik al mogen bewonderen, met uitzondering van Hillary Duff, maar Kylie Kylie Kylie. Weet wat je mist Ra.
Ik hou me dan vast aan de redenen die ik gaf om niet te gaan, maar als ik dan Kylie op dat podium aanschouw met haar jurkje en nou ja je snapt het...
De TMF-Awards zijn geweest, ikke niet. Ik werd de afgelopen dagen neer gegooid met advertenties en reclames van "Dubble T, Dubble fun", niet prettig. Maar als ik nu die herhalingen zie, lijkt het net alsof de Awards niet geweest zijn, omdat ik er niet bij was. Maar ja. Wie weet volgend jaar wel. En gelukkig had ik een veel vettere zaterdagavond, die ik natuurlijk in zou willen ruilen voor een heftig sfeertje, met drank, mooie vrouwen, vette muziek, heftige artiesten, rotterdam... Euhm. Ja dus.
Wie ben ik volgend jaar gewoon weer in de Ahoy, maar dat is ook een beetje verraad: Vier jaar op een rij naar de TMF-Awards gaan, één jaar niet, en dan weer wel. Nou we zien wel, gelukkig kan ik ook niet in de toekomst kijken.
Ik groet u vanuit Vlijmen.
Groet dus.

(Pic: HollandRocks)

Release
En gelukkig ook weer bijna voorbij is. Het hoogtepunt moet uiteraard dit weekend nog komen, maar het ergste is in ieder geval voorbij. Voor de liefhebbers van mijn weblog zal het duidelijk zijn dat ik de laatste week weinig van me heb laten horen. Laat ik daar nu net een bijzonder goeie reden voor hebben: Toetsweek! Jaja, een volle week met een stuk of elf toetsen. Maar met trots mag ik zeggen dat ik na 5 jaar havo carrière mijn laatste toetsweek heb afgerond. 10 toetsweken precies zijn er geschied, met allen zo'n 10 á 11 toetsen, komt dus neer op zo'n 100 á 110 toetweektoetsen in 5 jaar, en dit was de laatste. Uiteraard komt er dalijk nog een examen, maar daar hebben we het nu nog ff niet over.
Voor deze week dus eindelijk Release en tijd voor het weekend. Zuipen!
Ik zeg Release omdat ik zeg maar heel de week tijdens het leren ID&T Radio op had staan. Best heftige dance-music met hier en daar een leuk remixje. Maar je kent dat wel van die ID&T-reclames waarin je twee van die openvouwende handjes ziet met op de achtergrond een zacht fluisterend stemmetje dat zegt: Release... Maar goed, voor nu dus ff RAlease.


Bring in the easterbunny
En dan wordt het gelukkig weer weekend. De week zit erop. Hoewel ik morgenochtend geacht word om eerder te komen arbeiten, wordt het vanavond toch nog even een koud pilsje in een warm cafétje prikken. Niet te lang dus. Maar morgenavond ga ik van wal hoor. Even de stress van de afgelopen week eruit laten vloeien. En dan is het pasen.
Nu zag ik dat je bij Albert Heijn op tweede paasdag volgens mij, paaseieren mag komen zoeken die ergens dus in de winkel verstopt liggen. Nou daar zeg ik dus geen nee tegen he! Maar ja het feit dat wij in Boxtel niet in het bezit zijn van een Albert Heijn is de eerste barrière die je moet zien te ontwijken. Ten tweede vraag ik me af of ze me bij Albert Heijn wel zouden geloven als ik zeg dat ik echt wel 9 jaar oud ben. Ik heb een groeiziekte, daar mag je niet mee spotten!
Nee maar ik ga mijn Paasweekend beter benutten. Op eerste paasdag krijg ik gezelschap. Maar tweede paasdag ja dat wordt iets aparts. Iets nieuws in de evolutie van Ra. een RAvolutie. Het zit zo, mijn lieftallige oom, heeft de trotse titel als handbalcaoch. Nou schijnt er tweede Paasdag een handbaltoetnooi te zijn, en hij vroeg of ik wilde spelen. Ja met de "doe-eens-gek-mentaliteit" kom ik de laatste dagen erg ver dus: Doe eens gek! Ik ga dus tweede Paasdag handballen.


Deze week in deze week, de aankomende week, de week die nog moet komen
Jaja, dacht je dat het drukke leven der Ra-imperium voorbij was, dan had je het mis! A.s. maandag moet ik dus actief gaan doen, dat is nieuw voor mij. Maar dinsdag bijvoorbeeld ben ik ook alweer volgeboekt. Mijn enige vrije dag voor volgende week lijkt a.s. woensdag te zijn. Want donderdag moet ik hopeloos opzoek naar een leuk pak. Ja een soort tux inderdaad.
Mijn lieve zusje gaat namelijk trouwen, dat betekend dat ik een zwager krijg (whooptie doo Basil). Nou zou het natuurlijk ook wel erg strak zijn als ik daar ook strak aanwezig ben. En daar gebruik ik dus a.s. donderdag voor. Vergeet het explosive schoolfeest natuurlijk niet diezelfde avond. Alweer whooptie doo Basil. Tenminste, ik probeer me gewoon te vermaken, ik ga er in ieder geval wel heen. Simply Red duidde mij er op aan om eventueel een s-Cool-parteeeh fotoshotzz te maken. Of gewoon fototjes voor TheDJz.tk van het schoolfeest. Nou mr. Red, dat lijkt me opzich best een strak in het pak plan.
En ja dan hou je weer de doodgewone weekenden over hè? Maar zijn ze wel zo doodgewoon als ze lijken. Mwhuhahahahaw...
Nee ik weet natuurlijk de hoogtepunten van volgende week nog niet, de tijd zal het leren. Als het maar geen kutwek wordt, want dat was deze week al. Nou kan ik natuurlijk wel geld uit gaan geven aan een horoscoop die mij wil vertellen dat ik volgende week volgens de sterren voor een nieuwe uitdaging kom te staan, maar ja dat kan ik je zo ook wel vertellen natuurlijk. Mmm horoscopen, leuk onderwerp voor een volgend weblogje, want nu hou ik het voor gezien. Ik hoor je denken: ,,Eindelijk". Of anders: ,,Hè? Jij kan mij helemaal niet horen denken".

Het moment waarop Young Master Austin Powers tegen Basil zegt:,,Whooptie Doo Basil"

Dus...
Dat was het dan qua in inhaalpoging van de afgelopen week. Ik vertrouw hierbij u voldoende te hebben geïnformeerd. Mochten er desondanks toch nog vragen, suggesties of opmerking bij u in aanmerking komen, dan zou ik het zeer op prijs stellen om hetgeen van u te mogen vernemen. Met Vriendelijke Groet,

R.K. Sampat

(Pics: Van der Hurk, DebArts en New Line Cinema -- an AOL Time Warner Company -- Austin Powers and all related characters, names and indicia are trademarks and (C) of New Line Productions, Inc. ('02) All rights reserved)

Op het moment, trouwe lezers en lezeressen, heb ik het ontzettend druk met een toetsweekje en al dat soort gekloot, dus voorlopig nog ff geen nieuwe dingen hier op het weblog, of op TheDJz.tk. Maar ik maak het allemaal goed.
Later.

De mentaliteit van de gisteravond gespeelde wedstrijd. Aan de andere kant Nee heb je natuurlijk en Ja kun je krijgen. Maar het was natuurlijk maar een oefenwedstrijd, dus waarom zou je je dan inspannen. Zal ik even zeggen waarom?
In een oefenduel is het de bedoeling de krachten van je team te testen als voorbereiding op het grote toetnooi van deze zomer. Het feit dat je tegen een team mag spelen als het nationale elftal van Frankrijk is natuurlijk een tweede.
Allereerst weet je dat je Bouma en van Nistelrooy moet missen. Jammer maar wel een test om te kijken of je met nieuwe spelers ook tegen Frankrijk kan spelen. Dat doe je dan. Ik heb de Jong gezien en Melchiot bijvoorbeeld. Maar andere jonkies zoals van der Vaart, Heitinga en van der Meyde heb ik ook gezien. Ook de oude garde was vertegenwoordigd in Cocu, Davids, Makay, en later van Hooidonk. Maar geen van deze spelers zetten zich voor 100% in. Het is immers maar een oefenwedstrijd. Lekker Dick, zo kom je er wel achter wie dalijk in de basis tegen Duitsland moet staan.
Anyways. Ik viel bijna in slaap gisteravond. Ik durfde ook geen voorspelling te geven op mijn weblog voordat de wedstrijd begon. De opstelling was wel te dromen, maar de uitvoeing was erg.
De Fransen waren ook niet in een active mood. Henry bleef de halve wedstrijd op de bank zitten en meer dan een beetje verdedigen en een beetje de bal rond speler tot dat er iemand neer gemaaid werd, was het niet. Immers, als ze niet kunnen scoren, kunnen ze ook niet winnen. Maar als jullie niet scoren kunnen jullie ook niet winnen. Nee heb je en ja kun je krijgen!
Al met al was het een kutavond, zonder spectaculaire acties. Tot een van mijn favoriete spelers PI-AIR van Hooidonk even kwam kijken natuurlijk. Twee keer kreeg hij de eer om zijn favoriete sprongetje te maken voordat zijn voet tegen de bal vanaf een 30 meter afstand terecht kwam. Maar helaas kwamen beide vrije trappen net boven de lat terecht.
Ach ja, je kunt ook zeggen dat ik gewoon op een alternatieve manier de avond door ben gekomen.
Gelukkig hoefde ik ook geen profielwerkstuk presentatie voor te bereiden en gelukkig had ik ook geen Nederlands toets vandaag en gelukkig hoef ik morgen ook geen Frans toets te maken en hoef ik gelukkig ook mijn wiskunde niet af te ronden en heb ik gelukkig ook geen toetsweek volgende week, dus ik had gelukkig tijd om een saaie wedstrijd te kijken. Lekker belangrijk.
Ik ga weer verder met de dingen die ik nog moest doen. Gelukkig.
Spreek je... of niet.