Het is heel simpel. Tenminste, als je in je vingers kunt knippen wel. En je moet gevoel voor ritme hebben. Knip dan met je vingers op de maat en bewegen je armen gestrekt hangend naast je lichaam op de maat heen en weer. Voor de gevorderden: Probeer je heupen in de tegenstelde richting van je armen te bewegen. Maar let op: Gebruik deze beweging alleen nadat de woorden 'let's go' door jezelf of door iemand anders zijn uitgesproken. Wat een move! Dit is de "Let's go", irronisch genoeg.

De spreekwoordelijke kogel is door de kerk. Binnen nu en afzienbare tijd zal ik mijn, inmiddels, geliefde Sydney moeten verlaten. Het betekent een einde aan getouwtrek en geregel, maar ook een einde van een nu al legendarisch tijdperk. Al zijn het maar twee maanden.

De afgelopen tijd heb ik, sinds het schrijven van mijn laatste bericht, mijn verblijf voor een laatste keer kunnen verlengen naar 1 april, en dat is geen grap, maar keiharde realiteit. Hoewel ik al veel eerder had kunnen vertrekken ben ik ergens op een vreemde manier blij dat ik het tot 1 april vol weet te houden. Op een vreemde manier, want 12 juni zou de dag zijn waarop ik naar Nederland had moeten komen.

Maar blij ben ik vooral als ik terug kijk naar alles wat ik inmiddels al heb. Ik ben twee maanden op reis geweest in Sydney, een wereldstad waar ik de weg weet en waar ik mensen kan vertellen wat ze moeten doen op een vrije dag als ze zich vervelen. Ik heb een sloot aan ervaringen opgedaan, in goede en in slechte zin. En bovenal heb ik mensen leren kennen, sommige ook meer in slechte zin dan in goede zin, maar ik heb vooral mensen leren kennen die op een vreemde manier vrienden van me zijn geworden. Ik citeer, echt waar, letterlijk:

,,Onze stapavonden begonnen niet alleen met queen maar onder leiding van Ravinder (Ra) ontstond er een samenzang die zijn weerga niet kende en een enorme gezelligheid creeerde. Zulke avonden waren al geslaagd voordat ze begonnen waren en zulke avonden ga ik missen want het zit er al enige tijd aan te komen dat Ra ons gaat verlaten.

En daar worden wij niet blij van, deze jongen heeft de gave om overal een feest van te maken en tegelijkertijd is hij altijd wel in voor een goed gesprek. Als hij weggaat zal het huis een stuk stiller zijn, Ra is onderdeel van een groep mensen die (voor mij persoonlijk) onmisbaar zijn hier in Sydney."

Dat breekt je hart, niet waar?

En met het vertrek gepland in je hoofd, zit je natuurlijk niet stil.
De afgelopen week heb ik deelgenomen aan een voetbalwedstrijd van anderhalf uur hier in Sydney wat we 9 tegen 9 speelden. De laatste keer dat ik een wedstrijdje speelde was een jaar geleden op het verjaardagsfeestje van mijn neefje waar mijn tegenstanders niet ouder waren dan 16 maanden (en nog uitgespeeld worden). Afgelopen zondag, de dag van de wedstrijd, heb ik nog nooit zoveel vuisten, schenen en harde stukken aarde gemeng met plukken gras tegen mijn sportieve lichaam aan gekregen, maar leuk was het zeker!

Een paar dagen geleden nog, ben ik eindelijk in China Town geweest om ranzig veel Sushi te eten, iets wat ik trouwens mijn gehele verblijf al bijzonder vaak gedaan heb.

En gisteren bijvoorbeeld, ben ik het grootste bioscooptheater ter wereld gaan bezoeken: Imax Theatre Sydney in Darling Harbour, waar ik, Nederlands als ik ben, gretig gebruik heb gemaakt van een fout van de baliemedewerker en twee films heb kunnen kijken, voor de prijs van 1 natuurlijk. En beide in 3-D nog wel. Het moet niet gekker worden.

De resterende dagen brengen mij, inmiddels vertrouwd, opnieuw dilemma's. Aanstaande zondag is de konigsrace gepland in Melbourne. Het Formule 1-circus gaat weer van start en het seizoen 2009-2010 begint, zoals gewoonlijk ieder seizoen begint, in Australie. Laat ik daar nou toevallig zitten?
Met in mijn hoofd de kwijlende gedachte aan snelle auto's en soms ook hete pitpoezen, en met Melbourne praktisch om de hoek (ongeveer anderhalf uur vliegen), lijkt Formule 1 ineens spektaculair dichtbij te zijn.
Ik ben druk aan het uitzoeken of ik daar niet even stiekem deel van uit kan maken. Maar zoals de financi?le status van mijn welzijn de afgelopen maanden meer zaken heeft bepaald, lijkt het erop dat dit tripje misschien teveel gevraagd is. Helemaal zeker ben ik er nog niet van, maar dat het een dilemma is mag duidelijk zijn.

Wat ik in ieder geval nog wil gaan doen in de tijd dat ik hier ben: Een tripje Blue Mountains maken; Een rugby wedstrijd zien; Een thaise massage krijgen; Audrina van The Hills ontmoeten en vooral veel, heel veel lol hebben.

Labels: Trips

Dit bericht is geschreven op vrijdag 27 maart 2009 om 11:57. Laat een reactie achter.