Dat zou tijdelijk even de titel moeten zijn van dat laatste nummertje wat Marco Borsato achterliet: Rood. Oranje, is dé kleur vandaag. Gewonnen van Mexico met een snufje ‘ik-kan-voetballen’ én niet te vergeten Jong Oranje! Ek-finale!
Finale? Wat is dat ook alweer..?
Dag 13, Tijd 23:58 U.S.A. / 8:59 Nederland
Gisteren hadden we aan een dag genoeg om een compleet fantastisch item te schieten. Vandaag kwam de term kill your darlings alleen pijnlijk tot zijn recht.
Het ergste top 3 wat je kan overkomen tijdens het filmen:
1. Kutbeelden
2. Je bent alles kwijt
3. Alleen maar perfecte beelden
Ik heb last van nummer 3. Maar waarom kan dat nou een probleem zijn?
Nou heel simpel. We hebben een mega goed stuk. We kunnen een show maken van een half uur, met alleen het materiaal wat we in een dag hebben verzameld. En dat mag maar vier minuten zijn! Kill your darlings. Ofwel: Pijnlijk genoeg gedag zeggen tegen de betere beelden.
Het resulteerde in het feit dat we morgen nog een dag nodig hebben om alles in elkaar te gooien. Frustrerend, kan ik je vertellen.
Nog meer frustrerend nieuws kwam vandaag. Kun je je nog herinneren dat mijn groep het niet eens was met het feit dat ik niet én reporter in the field mocht zijn voor het item (fast-food) wat we zouden schieten én anchor mocht zijn voor de complete show?
Zoals je weet is de hele NHTV groep uit Nederland verdeeld in 3 kleinere groepen. Die ieder een grote show maken. Elke groep is verdeeld in 5 kleinere groepjes die ieder opzoek moeten naar een passend item voor die grote show.Nou behoor ik tot sectie A. Sectie B en C kampen met hetzelfde probleem betreffende de anchor/reporter functies. Nou ja probleem… Die komen dus gewoon wél voor beide functies in aanmerking!
Ik hoop dat je het nog kan volgen, maar waar het op neer komt is dat ik me knap lullig voel. Maar goed, we hebben een topitem geschoten en dat maakt dan weer een hoop goed.
Wat ook een hele hoop goed maakt is natuurlijk het feit dat onze Nederlandse helden met een appel en een ei langs het matige Mexico wisten te komen. Ik moet bekennen dat ik de wedstrijd zelf helaas niet gezien heb, maar internet heb ik nog wel. Dus ik was al snel op de hoogte.
Maar heel eventjes lijkt Nederland iets eerder in die Oranje euforie te komen. 'Jong Oranje' heet de ziekte. Jong Oranje staat in de finale in Portugal! Wel een Europees Kampioenschap, maar dat maakt niets uit natuurlijk. De laatste beker dateert naar mijn weten nog steeds uit 1988.
Maar zou hier de regel van ‘een slechte generale brengt een goede voorstelling’ ook op gaan? Alleen dan in tegengestelde vorm? Stiekem is Jong Oranje natuurlijk een klein aanhangsel van het grote oranje. Dus stel je voor dat Jong Oranje de beker zou winnen en het Nederlands elftal in Duitsland er in de kwartfinale al uit zou gaan? Een scenario die ik nog niet zo gek vind hoor. Maar wat dan?
Ach als Jong Oranje maar geen tweede wordt. Want tweede worden is nog altijd erger dan derde worden. Als derde win je nog, maar als tweede verlies je altijd.
Dat heb ik vanavond ook wel meegemaakt.
Er werd voor de grap weer een pokertoernooitje georganiseerd en ik zal de laatste zijn die daar niet aan mee doet natuurlijk. $3,= inzet en knallen met die kaarten.
Opnieuw zestien spelers en dit keer ging het een stuk vlotter kan ik je zeggen. De ene na de andere speler wist ik van zijn fiches te beroven.
Todat er nog twee personen aan tafel zaten: Bart en ik.
Oog in oog. Maar je raad het al. Ik werd tweede. Het was een spannende rally van begin af aan en met mijn zonnebril en muts op wist ik een aardig pokergezichtje op te zetten. Tot de laatste ronde dan wel. Mijn haren gingen even overeind staan toen ik met een bandlengte verschil verloor van mijn directe tegenstander.
Ach het was een leuk potje en ik heb er nog $12,= aan verdient ook nog. Maar ik werd wel tweede… En geen eerste. Voor de rest kan ik best goed tegen mijn verlies. Geloof ik…(Pic: BNR)
Labels: Media and Entertainment, Trips, Voetbal
Dit bericht is geschreven
op donderdag 1 juni 2006 om 23:58.
Laat een reactie achter.
