Best groot, die canyon

Ik maak er een gewoonte van de zaterdag ‘vrije dag’ over te slaan hier op internet. Ook dit keer was er gister niet zo bar veel te beleven. Vandaag daarentegen des te meer! Ik heb de Grand Canyon gezien… Maar wat betekent dat nog als je weet dat in Nederland feest gevierd kan worden vanwege een Europees kamioenschap!

Dag 16, Tijd 23:35 U.S.A / 8:35 Nederland

Het was gisteren ergens toch wel een memorabele dag hoor. Ik heb gewoon mijn eerste zelfstandige wasbeurst volbracht! Wat dacht je anders? Een maand weg zijn en het elke dag met schone kleren te kunnen doen..? Niet echt dus.
Maar ik ben geslaagd en dat is het voornaamste: Met vlag en wimpel wel te verstaan. Mijn onderbroekjes passen nog steeds en ik ben ‘vergeten’ die rode sok bij de witte was te stoppen!

Maar dat was dan ook wellicht wel het hoogtepunt van gisteravond hoor. Ik ben nog naar de film geweest: “The Break Up” met Jennifer Aniston en een paar vrienden van me. Na een kwartier voelde eentje zich alleen niet zo heel lekker meer en besloot naar huis te gaan. Aangezien de twee overgeblevenen vóór mij zaten werd ik zielig en alleen naast een gezellig Amerikaanse meisje achter gelaten. Wat voelde ik met mezelf mee…

Nee, het ging dit weekend eigenlijk maar om een ding: The Grand Canyon. Je weet wel. Dat is die mega vallei die plotseling in de landschappen van Amerika opdoemt. Op ruim twee kilometer hoogte kun je het natuurpark bezoeken en recht in de afgrond kijken.
Ergens ver weg zie je overblijfselen van de Colorado rivier die dwars door deze mega kloof heen stroomt.
Mensen, kinderen en Jezus Christus van Nazareth! Wat een diepte! Wat een hoogte! Wat een belevenis daar. Het eerste uur had ik niet echt in de gaten waar ik nou precies stond. Het had net zo goed een enorme deurposter kunnen zijn, of zo’n blue screen die ze nog wel eens na het achtuur journaal willen gebruiken bij het presenteren van het weer.
Het is immens groot en waanzinnig mooi om te zien. Ik ben blij dat ik er geweest ben en ik ben vooral ook blij dat ik kan zeggen dat ik er geweest ben. Hoewel ik wel moet zeggen dat ik na een uurtje lopen en rijden toch wel het idee had dat die vallei er ook van verschillende hoeken, er wel een beetje hetzelfde uit blijft zien.

Op de weg terug naar Flagstaff kwam daar ineens het nieuws wat deze dag een beetje deed overschaduwen: NEDERLAND IS EUROPEES KAMPIOEN!!!
Het is niet te geloven. In 1988 was ik maarliefst twee jaartjes oud en kon ik alleen maar op een speen sabbelen toen de laatste beslissende goal in het net viel.

Als mijn moeder dit nou leest schreeuwt ze waarschijnlijk over het feit dat ik een speen nooit langer dan een seconde in mijn mond kon houden en ik het liever bij mijn linker duim hield. Maar dat terzijde.
Wie had gedacht dat in 2006 de jonkies van Oranje het dunnetjes over konden doen, zo’n achttien jaar later? En opnieuw maak ik het van een mega afstand mee. Dit keer absoluut dan.
Ik kan je verzekeren dat er ook een klein feestje gevierd werd door een groepje dolle Nederlanders in Amerika.
Toen ik de samenvatting bekeek via Internet, schetste ik alleen een waanzinnige verbazing: Mijn God, wat hebben die Oekranezen… Oekraïniers… Nja, mensen uit Oekraïne toch een kansen gehad! En wat een dansende aap hebben we aan Vermeer in de goal staan! Schitterend!
Ach het maakt op een gegeven moment niet zo heel veel meer uit. We zijn kampioen en dat mocht wel weer eens. Ik ben alleen bang voor het feit dat Nederland nu in rep en roer zal gaan over het fenomeen Klaas-Jan Huntelaar.
Hoe je het ook wendt of keert. De druk op de ketel voor het wereldkampioenschap in Duitsland ligt voor de Nederlandse voetballers daar nu nog hoger.
Maar laten we realistisch zijn: De kans dat in een casino, bij het spel roulette, twee keer achter elkaar het getal 28 valt is net zo groot als wanneer het de getallen 16 en 21 zijn.
Met andere woorden: Wie weet worden we toch gewoon wereldkampioen.
Of bereik ik met deze laatste woorden hetzelfde effect als de bruidegom die de bruid in haar jurk vóór de plechtigheid ziet?

Was het maar vrijdag de dertiende…


(Pic 3: PZC)

Labels: , ,

« Home | Volgende »
| Volgende »
| Volgende »
| Volgende »
| Volgende »
| Volgende »
| Volgende »
| Volgende »
| Volgende »
| Volgende »

1 Comments:

Op 07 juni, 2006 14:01, spuugde Anonymous fleur...

He hon, het klinkt weer allemaal geweldig! Hier gaat alles ook nog steeds goed, ik zal je snel weer mailen om je up to date te houden ;) En dat stuk over Jong Oranje, daar ben ik het niet helemaal met je eens, which means dat het weer tijd is voor een van onze welberuchte discussies :P Geniet ervan ra'tje en ik hoop je snel weer te skypen!
Liefs en hugs fleur

 

Een reactie plaatsen

Links naar dit bericht:

Een koppeling maken