Je hebt wel eens slapeloze nachten. En je hebt wel eens treinreisjes.
Komen deze nou in dezelfde volgorde voor, dan heb je de neiging slapeloze nachten in te halen met treinreisjes.
Vanochtend had ik zo'n impuls.
Ik heb, waarschijnlijk net als heel veel mensen [ik heb in ieder geval niet het gevoel dat ik alleen op de wereld sta], de rare eigenschap om heerlijk te kunnen soezen wanneer ik in een rijdend voertuig zit.
Een busreis van 18 uur naar de kust van Spanje kan prima vergaan, zolang dat ding maar rijdt.
Een vliegreis van een uurtje of negen kan ook makkelijk, zolang je maar het zoemen van de airconditioning en motor hoort, of dat af kan wisselen met de voorgeprogameerde muziek uit je armleuning. En zolang dat ding maar vliegt.
Volgens mijn moeder sliep ik vroeger keihard door het geluid van een stofzuiger heen. Zouden het genen zijn?
Hoewel de meeste treinreisjes bij mij maar 30 minuten innemen, heb ik ook leren slapen in de trein. Tenminste... Slapen.
Van alle voertuigen waar je zo lekker in kunt dutten [auto, vliegtuig, bus, boot] is de trein wel het meest achterlijk om in te slapen. Zo lang dat ding maar lekker aan het rijden is, is er niks aan de hand. Zachtjes hoor je het gezoem van de radiator op de achtergrond, terwijl er af en toe een licht geklingel van wachtende auto's voor een overweg je omgeving typeert.
Maar zodra die voertuigen beginnen te remmen!
Ja, dan ben je dus wakker. Zodra we met de auto van de snelweg geraakten, opende ik mn ogen. Net als het moment waarop een vliegtuig begint te landen.
Het meest akelige van slapen in een bewegend voertuig, is wakker worden tijdens het afremmen!
Nou wordt dat in een sneltrein nog zoveel mogelijk gereduceerd. Maar die tyfus stoptreintjes tussen Boxtel en Breda, stoppen een achterlijke zes keer! Dat betekent dat net wanneer je denkt je draai gevonden te hebben, die gele limo weer van je begint af te remmen.
Maar dan het ergste nog: Stel je een drukke trein voor, net op het moment dat jij die extra minuutjes gesloten ogen wel kunt gebruiken. Je wordt dan verlangt op zo'n, aarsverrottend, houten klapstoeltje te zitten! Ik ben dan blij dat ik niet langer dan een dikke 30 minuten hoef te reizen, want nóg langer zou mijn kont doen veranderen in een niet te defineren object.
Concluderend: Wat doe je eraan?
1. Zorgen dat je gewoon genoeg geslapen hebt; maar aangezien dat voor de hedendaagse student nogal een opgave is:
2. Een luchtbedje meenemen, en dan het liefst eentje van de Tell Sell reclame die binnen 15 seconden uit zichzelf opgeblazen kan zijn. Dat leg je dan midden in het gangpad. Neem een dekentje mee en een shaded lamp. Maak dan het plaatje af met een recente Donald Duck en... oh ja! Een kopje verse rooibos thee.
Slaap lekker(Pics: Nzgirl, Intermezzo)Labels: Onzin, Trips
Dit bericht is geschreven
op maandag 16 januari 2006 om 22:06.
Laat een reactie achter.
