Sprotief ben ik wel. Passief sportief welliswaar.
Nee dat is niet waar. Ik vind het best leuk om wat te bewegen af en toe zeg maar, alleen net niet té veel. Vanwege mijn Pfeiffer onlangs doe ik op dit moment daarom ook niets boeiends op dat gebied, maar gisteren kwam er een kleine verandering in het schema.
Onze klas 4 werd gevraagd te participeren in een klein voetbaltoernooitje tussen andere klassen. We creërden een team van zeven personen en het werd even een dagje voetballen geblazen.
Nou heb ik zelf nooit op voetbal gezeten, dan dat ik er alleen de straten vroeger mee onveilig heb gemaakt. Maar ik wilde het best nog een keer proberen.
Al snel werd duidelijk na de eerste 2-0 nederlaag dat we graag mee deden om het meedoen. Want zodra je verliest, doe je niet meer mee om het winnen. Trouwens, als je wint kun je ook beter zeggen dat je het gewoon leuk vond om mee doen.
In ieder geval volgde de tweede wedstrijd met meer pressie en kracht, maar toch werd een nederlaag van 3-4 aanschouwd.
Ach ja, triest werd je er niet van, want de sfeer was erg leuk en vermaak was vollop. Maar aangezien we met z'n allen al niet zo meer in vorm verkeerden, begonnen kwaaltjes als uithoudingsvermogen en krampjes op te spelen.
De derde wedstrijd begon en ik was in vorm. Dat wil zeggen dat ik eindelijk naast prachtige voorzetten en prima voetbal, tot scoren toe kwam. binnen een paar minuten was het 2-0 in ons voordeel. Helaas waren we té voorbarig en eindigde de wedstrijd in een 2-6 nederlaag.
Ach, het werd leuk op het laatst, toen we een team van vrouwen tegen kwamen en met 7-3 eindelijk een keer wonnen. Het was daarbij ook de leukste wedstrijd.
Ik geloof dat we uiteindelijk 7e van de 10 teams zijn geworden. Ach, we hebben er in ieder geval een leuke ervaring aan overgehouden: Spierpijn.
Op dit moment lig ik namelijk gestrekt in bed dit bericht te typen. Ik kan mijn eigen oksels niet eens meer krabben, bij wijze van spreken.De rest van de avond werd besteed door, na een barbeque ter plaatse, AC-Milan - PSV te gaan kijken. Ok zij verliezen dus wel eens...De avond werd afgesloten in de kroegen en discotheken van Breda. Om vervolgens lekker vroeg [lees: rond een uurtje of vijf] weer de ogen te mogen sluiten.Class 4 Fanatics heette ons team. Het klonk zo mooi, alleen de glorie bleef uit.
Dit bericht is geschreven
op woensdag 27 april 2005 om 18:54.
Laat een reactie achter.
