Gisteravond ging ik, toch nog underdressed met alleen een MJ-shirtje, naar de premi?reavond van Michael Jackson's This Is It.

Natuurlijk ging ik de film bekijken in hometown Breda, waar 3FM-DJ Gerard Ekdom overigens ook voor koos.

Bijna twee uur lang heb ik gekluisterd aan het, scherm, gezeten en werd ik bedolven onder genialiteit en natuurlijk de heerlijke muziek. Top film! En gelukkig ook precies waar ik op hoopte: De koning aan het werk! De show zoals deze bedoeld was plus een stukje menselijkheid van de grootheid. Fantastisch! Ga 'em zien!

Labels: Music

We hebben allemaal onze problemen en zeker nu in deze onzekere tijden. Maar ik heb het momenteel vooral te doen met een organisatie in het bijzonder: Playboy Magazine.

Dit jaar zijn ze er namelijk nog niet uit welk bekend model mag schitteren in het felbegeerde kerstnummer. Of liever gezegd zijn ze er waarschijnlijk wel uit, maar wil de dame in kwestie nog niet uit de kleren. En dat is toch jammer, want voor menig, persoon, is het toch altijd weer een feest rond de kerstdagen de glimmende cover van de Playboy in de schappen te zien liggen.

En bij Playboy winden ze er geen doekjes om. Vele leuke namen hebben deze erepositie al eens in mogen nemen: Froukje de Both, Lieke van Lexmond, Bridget Maasland, Katja Schuurman en mijn persoonlijke favoriet, namelijk die van vorig jaar: Do.

Nou ben ik overigens wel iemand die het statement ondersteund dat de Playboy echt leuke artikelen heeft om te lezen. Echt waar! Maar vooruit, zo'n kerstnummer met juist die ene vrouw erin (Do)... Juist.

Maar omdat ik ook de flauwste niet ben heb ik een persoonlijk lijstje opgesteld van dames waarvan ik hoop ze toch op korte termijn in de Playboy te mogen bewonderen. Ik zie het niet als een verlanglijstje, maar meer als een bron van inspiratie voor Playboy zelf. De top drie:

	3. Renate Verbaan De ex TMF-presentatrice is een juweeltje om naar te kijken. Het maakt niet uit hoe slecht het programma is wat ze presenteert, het blijft ideaal om naar te kijken. Nee, die Winston Gerstanovic mag in zijn handjes klappen... Klap eens in je handjes. Hoe dan ook, lieve Playboy, doe een gooi een waag een gokje met Renate. Ik sta in de rij bij de voorverkoop.
	2. Fatima Moreiro de Melo Ja! Die hockeyster inderdaad met die ene achternaam, die je rechtstreek copy-paste om fouten te voorkomen. Ik denk ook met stip de enige 'Fatima' in Nederland waar ik op zou kunnen vallen. Wat een toetje is dat. Wel jammer dat ze de grootste tenniskwal van Nederland is tegengekomen, maar h?, alles kan kapot. Fatima is niet vies van een leuke reportage zo liet ze al eens zien in bijvoorbeeld de FHM, dus Playboy, ik zie kansen! Die reclamespotjes hoef ik niet meer te zien, nee geef mij Fatima maar met twee nietjes in d'er billen.
	1. Chantal Janzen Met superstip op nummer een. Hollands glorie, en een van de zeven wereldwonderen: Chantal Janzen. Eigenlijk zo leuk en zo mooi dat je hoopt dat ze nooit in de Playboy komt te staan, want dat zou de lol ervan afhalen. Maar goed, laten we het toch maar doen, hoor ik sommige mensen dan zeggen, want als we nog even wachten is het niet mooi meer om naar te kijken. Fout! Zeg ik dan, Chantal wordt niet oud, en ze poept net als alle andere mooie vrouwen ook niet. Lieve Playboy, ik ben bereid om mijn kapitaal af te staan aan jullie, net zolang totdat Chantal toezegt, iedereen heeft een prijs toch? En lieve Chantal, doe ons allen een plezier: De mannen om... je weet wel en zelfs voor vrouwen: al is het alleen maar om te laten zien dat perfectionisme bestaat!

(Pics: 101lifestyle, webcamshots, zonnet)

Labels: Vrouwen

Onlangs heeft "Y, the creators unit" de website voor deelneemster van het RTL4-programma "Het Zesde Zintuig: Plaats Delict", Petra Lakerveld gemaakt: petralakerveld.nl.

Om de website wat meer onder de aandacht te brengen hebben we speciaal voor de website een korte promo gemaakt.

Labels: Internet, Reclame, Y

Bij Y, the creators unit hebben we voortaan onze taak wat breder opgepakt. We verzorgen 360 graden mediaconcepten. Lekker populair, maar wat betekent dat nou?

Nou we kunnen bij Y, alles op mediagebied ontwikkelen. Als je alleen een visitekaartje of logo voor je bedrijf nodig hebt dan kunnen we dat verzorgen, maar wanneer je een compleet mediaplan behoeft met websites, tv-campagnes, bedrijfsfilmpjes en noem het allemaal zo gek maar, zelfs dan kunnen we het ook verzorgen. En het allermooiste: We kennen geen nee!

Vandaar dat we vanaf vandaag met trots de nieuwe website van Petra Lakerveld presenteren. Petra is een deelneemster aan het RTL-4 programma "Het Zesde Zintuig: Plaats Delict".

Check dus vanaf vandaag: www.petralakerveld.nl

Labels: Internet, Y

Soms gaan dingen wel eens mis. En ach, het kan altijd erger. En soms heb je van die dagen waar ineens een hoop dingen achter elkaar mislopen. Mensen noemen het wel eens, onterecht, 'de wet van Murphy'.

Ok, 'Muprhy's law' houdt eigenlijk in: "Als er meer dan ??n manier is om een taak te doen en ??n van die manieren zal in een ramp resulteren, dan zal iemand het zo doen"
Ofwel: Als je iets heel vaak uitvoert, en er bestaat een manier waarop het ooit een keer mis kan gaan, dan zal dat, vroeg of laat, een keer gebeuren.
Het betekent dus niet: Alles wat mis kan gaan, gaat mis.

Nee, die wet is ooit bedacht door John W. Cambell ergens rond de jaren vijftig. Hij noemde het 'Finagle's Law', en deze wet betekent letterlijk: "Als iets mis kan gaan, dan gaat het mis - op het slechtst denkbare moment"

Ach welke wet het ook is, vandaag liep even niet zo lekker.

Na een lange dag draaien voor het nieuwe seizoen van 'Het Zesde Zintuig: Plaats Delict' werd het tijd om weer huiswaarts te keren. Samen met goede vriend en collega Pim carpoolde we richting het station van Rotterdam.
En laat ik nu daar pas ontdekken dat ik mijn huissleutels op de draailocatie in Den Haag had laten liggen!

Korte Flashback: Toen ik vanmorgen mijn nieuwe spijkerbroek aan trok en mijn sleutels en telefoon zoals gebruikelijk in mijn broekzak wilde steken, deed ik dat met enig enthousiasme, wellicht vanwege het feit dat ik binnen 10 minuten op het station behoorde te zijn. Hoe dan ook, mijn broekzak werd mijn enthousiasme te veel, en begaf het. Met een groot gat in m'n... euh... zak, leek het me handiger m'n sleutels daar niet te bewaren.

Om er goed aan te doen legde ik mijn sleutels dus bij de productiespullen, om ze inderdaad vervolgens te vergeten.

Na wat gebel en gesms, wist ik een collega te charteren die mijn sleutels mee kon nemen naar station Tilburg, een luttele vijftien minuten van Breda vandaan, mijn eigenlijke eindstation. Gelukkig gered!

Eenmaal op station Breda aangekomen had ik natuurlijk wel een kaartje richting Tilburg nodig en om daar op tijd aan te komen om mijn geliefde sleutels in ontvangst te kunnen nemen, rende ik naar de verfijnde software in een geel-blauw kastje van de NS, waar zomaar treinkaartjes uit komen rollen, zolang je de juiste pincode bij het pasje maar weet te combineren.
In mijn nog steeds aanwezige enthousiasme pin ik snel een kaartje om er op het perron achter te komen bijna 60% te veel betaald te hebben voor het retourtje Breda-Tilburg. Ik heb een eersteklas kaartje.

Ach een beetje comfort op zo'n dag is niet weg en nu ben ik tenminste ruim op tijd in Tilburg. Een beetje te ruim zo bleek, aangezien mijn collega daar met 45 minuten vertraging pas aan kwam door een aanrijding elders in het land.

Met open armen verwarmde ik dan toch eindelijk weer mijn sleutels, en natuurlijk ook mijn lieftallige collega voor het bezorgen van mijn sleutels en vervolgde mijn reis terug naar Breda, eersteklas.

Omdat ik inmiddels geen tijd meer had om fatsoenlijk boodschappen te doen besloot ik mijn honger te stillen met een lekker warm broodje van het station... hoewel 'lekker'... en snel naar huis te fietsen.

Maar nu heb je meestal om te fietsen een goedwerkende fiets nodig. Zo eentje met twee wielen, en het liefst met een zadel en een stuur. Nou zat alles nog wel op mijn fiets, maar zal er naar alle waarschijnlijk, per ongeluk een mes met het scherpe deel van het lemmet in mijn achterband gevallen zijn. Pech!

Dus fietsen werd het niet, en met de stations-fietspomp werd mijn band niet harder. Mijn lekkere warme broodje was inmiddels een koud, drapperig geheel geworden. Mmm...

Met een flinke wandeling later kwam ik eindelijk in mijn stulpje aan om toch maar te lachen om mijn resume. Ach het kan ook altijd erger.

... He! Is dat de voetbal van het overbuurjongetje door mijn raam?

Labels: Trips, Tussendoortjes

Nieuw materiaal van Y, the creators unit staat online. Ditmaal komt de inspiratie van een welbekende internetprovider, met een flinke dot Y weliswaar.

Labels: Internet, Reclame, Y

This is it...
Michael Jackson, de artiest, zanger, producer, ondernemer, entertainer, acteur, schrijver, songwriter, componist, choreograaf en mijn grootste idool aller tijden, is overleden.

Op donderdag 25 juni 2009, om iets voor half drie, lokale tijd in Los Angeles, is het allergrootste muzikale talent wat deze wereld tot nu toe heeft gekend, overleden aan een hartstilstand.

This is it...

Waar was jij toen je het hoorde? Dat wordt opnieuw een vraag die ontzettend goed past bij een gebeurtenis als deze. Waar was jij toen je hoorde dat de grootste zanger op aarde, niet meer onder ons is?
Ik was in de kroeg. Hier en daar borrelde wat geruchten om mij heen dat Michael Jackson mogelijk dood zou zijn. Argwanend en vol onbegrip pakte ik toch mijn telefoon na het horen van deze berichten, en bezocht direct de homepage van nu.nl. Michael Jackson zou inderdaad met een hartkwaal naar het ziekenhuis overbracht zijn, maar over de toestand was verder niets bekend.
Rare gedachten bouwden zich op in mijn hoofd. Langzaam speelde ik voor mezelf af hoe lang ik al bekend was met de muziek van The King of Pop en wat het allemaal wel niet voor me betekend heeft. Als hoogtepunt kwam daar het concert van Michael voorbij: 1997 in de Amsterdam ArenA.

Nadat ik mijn laatste biertje verorbert had vloog ik terug naar huis, om vanaf ongeveer 1.00 vannacht gekluisterd aan de buis non-stop de berichtgevingen te volgen op CNN. En rond 2.30 kwam daar het verlossende, en toch beangstigende woord. Er werd bevestigd dat Michael Jackson op 50-jarige leeftijd is overleden.

This is it...

Wat is dat een raar moment! Michael Jackson, ik zeg het nog een keer, The King of Pop, is niet meer.
Overal ter wereld raken mensen in rauw en op de televisie verschijnen alleen maar beelden van mijn held. Van mijn idool. Waarbij MTV de meest pakkende tekst laat verschijnen: ,,There are famous people... And then there is Michael Jackson".

Ik was, denk ik, 5 jaar oud toen ik het zeker wist. Op televisie zag ik de clip 'Black or White' voorbij komen met McCauly Culkin (aka Kevin uit de Home Alone serie). De toen nog voor mij onbekende Michael Jackson liet aan het einde van de clip een tiental gezichten in elkaar overlopen. Iets wat me ongelooflijk boeide. Wat was dat meesterlijk goed om te zien! En dan die muziek erbij, fantastisch!
Na die eerste keer dat ik die clip zag volgden er nog letterlijk duizenden keren dat ik die clip zou zien. Die dag in 1991 zorgde ervoor dat ik voor altijd een groot fan zou zijn van een meneer die Michael Jackson heet.

En neem het woord 'fan' nou niet lichtjes op. Ik was, en ben nog steeds, echt een groot fan. Op de playbackshow van mijn basisschool deed ik niets liever dan Michael Jackson imiteren. Ik leerde danspasjes uit m'n hoofd en op verjaardagen in de familie vond ik altijd wel een moment om weer de danspasjes van Michael te laten zien.
Ik wilde zwarte broeken dragen met zwarte schoenen en witte sokken. Ik wilde iedere nieuwe cd als eerste hebben om die vervolgens tot in den treuren grijs te draaien. Mijn ouders werden er volgens mij een beetje gek van dat ik alleen maar dezelfde muziek luisterde, dus kochten ze een koptelefoon voor me.
Al met al was Michael Jackson er altijd... In goede en in slechte tijden heb ik naar de muziek van Michael kunnen luisteren en gek genoeg doe ik dat nog steeds. Wat muziek met een mens doet, is al niet te beschrijven, laat staan wat Michael's muziek met een mens kan doen.

Toen gisteravond om 2.30 de woorden van de CNN reporter tot mij door begonnen te dringen besefte ik ook iets heel belangrijks.

Michael Jackson is dood, maar zal tot in het einde der tijden onsterfelijk blijven. Zijn muziek is een inspiratie voor ontelbaar veel artiesten vandaag de dag. Zijn bewegingen zijn schoolvoorbeelden voor choreografen van dit moment. En miljoenen mensen net als ik, zullen zijn muziek mee nemen en blijven draaien. Ze zullen er dezelfde kracht en energie uit weten te halen die er ooit door hemzelf is ingestopt.
Nog altijd liggen er cd's van Michael in mijn auto en hier bij mij thuis bij de stereo. In de goede en slechte tijden die ik vroeger kende, nu ken en ook later nog zal kennen zullen deze cd's met de stem, de creativiteit en de waanzinnige vibe van Michael Jackson nog altijd diezelfde kracht en energie uitstralen.

This is it...

De woorden die de allerlaatste persconferentie van The King of Pop tekenden. Op 5 maart 2009 was Michael in Londen om zijn afscheidstournee aan te kondigen: ,,This is it". Met die woorden presenteerde hij de gelijknamige concertreeks in Londen. Maarliefst 50 concerten staan gepland vanaf 13 juli tot en met half februari, om voor de laatste keer miljoenen fans over de hele wereld juist dat te geven waar ze zo lang op hebben moeten wachten.

Niet dat ze al die jaren niks meer van hem gehoord hebben hoor, in tegendeel. De laatste tijd was Michael herhaaldelijk in het nieuws: Schandaaltje hier, rechtszaakje daar.
Maar aan het eind van de dag was Michael vrijgesproken van de belangrijkste telastleggingen. Echter, dat hij een grote schuld aan het opbouwen was werd wel steeds duidelijker.
Neverland, het pretpark in zijn achtertuin moest gesloten worden en typische Jackson items gingen onder de hamer zoals het wereldberoemde, met diamanten ingelegde handschoentje.

Toch, de concertreeks zou een uitermate mooi middel zijn om de schuld af te lossen en Michael de rust en de ouwe dag te bieden die hij wel verdiend. In de afgelopen 50 jaar heeft de man namelijk, zonder te overdrijven, voor 100 jaar geleefd. En dat was ook te zien: Lichamelijk ging hij steeds meer achteruit, en dan hebben we het nog niet eens over al die operaties die hij onderging.
Martin Bashir heeft langdurig Michael Jackson mogen volgen voor een boeiende documentaire genaamd "Living with Michael Jackson". Bashir liep met Michael mee, acht maanden lang, en onderwierp hem aan pittige interviews.
Hieruit bleek hoe versleten en geleefd Michael eigenlijk wel niet was. Van vroeger uit werd hij al min of meer door zijn vader gedwongen om beroemd te worden. En vanaf zijn 14e kon Michael al niet meer over straat zonder belaagd te worden door hysterische fans.
Heel gek lijkt het dan allemaal niet meer, die rare trekjes die Michael eraan overhield, zoals het Peter-Pan-syndroom waar hij aan leed, wat hem dwangmatig doet verlangen naar het kind-zijn.

Michael mag dan wel de grootste artiest aller tijden zijn en een briljant entertainer, echter heeft hij er een dure prijs voor moeten betalen: Zijn leven.
Heel zijn leven lang wordt hij achterna gezeten, continue in de gaten gehouden en bovendien leefde hij een leven zonder rust of vrije tijd.
En juist dat schijnt nu dan ook de druppel geweest te zijn.

Michael Jackson overlijdt op 50-jarige leeftijd aan een hartstilstand.
Maar waarom? Stress? Medicijnen? Lichamelijke conditie?

Waarschijnlijk is het een combinatie van factoren. Michael zou namelijk in eerste instantie maar 10 concerten geven in Londen, in plaats van 50. Over een paar weken zou de eerste van start zijn gegaan en in alle eerlijkheid denk ik, samen met vele anderen, dat het wellicht te veel van het goede geweest moest zijn.
Michael's shows zijn energiek, vol dans, spektakel en verrassingen. Dat weet ik omdat ik het zelf heb mogen meemaken. In 1997 stond ik in de Amsterdam ArenA, met vooral nog vol ongeloof, naar mijn grote idool te kijken en te luisteren. Op ongeveer 20 meter afstand heb ik hem de dingen zien doen die ik zelf altijd nadeed en heb ik de meester live te werk zien gaan. Maar die "HIStory Tour", o.a. dus in Amsterdam, was in 1997.
Het is jaren geleden dat Michael voor het laatst op het podium stond. Zou het echt zo kunnen zijn, dat een ziek mannetje van amper 60 kilo, diezelfde pasjes nog uit zijn mouw kan schudden?
Daarnaast had Michael iedere dag een strakke planning waar het medicijnen betrof. Vooral pijnstillers spanden daarbij de kroon.
En tot slot leed hij ook nog eens aan huidkanker.
50 concerten in Londen, kon dat wel?

Vele denken op dit moment dat het vooruitzicht naar deze concerten hem te veel is geworden. Er werd continue gerepeteerd en er werden alleen nog maar voorbereidingen getroffen voor die concerten. "This is it", zou hem waarschijnlijk zelf de das om hebben gedaan.

Maar als fan spreek ik een andere taal. Ik had ook gewild dat die concerten er kwamen, sterker nog: Ik wou dat er meer concerten waren.
Tijdens de verkoop van de kaarten van de "This is it Tour" heb ik urenlang geprobeerd om kaarten te kopen. Tevergeefs, in een recordtijd waren wereldwijd alle kaarten verkocht, en een paar uur later werden ze op internet aangeboden voor 6 tot 7 keer de originele verkoopprijs. Een wedstrijd die dus niet te winnen was.
Ik baalde enorm! De allerlaatste kans die ik had om Michael weer mee te maken leek aan me voorbij te schieten. Toch prees ik mezelf gelukkig met die ene keer in Amsterdam.

This is it...

Is dat dan wel zo? Ik denk het dus niet.
Gisteravond, nog voordat het nieuws officieel bekend was, betrapte ik mezelf op een bijzondere vergelijking:
De wereld is in rauw, een groot muzikaal talent heeft het leven gelaten en een behoorlijke artistieke erfenis achter gelaten. Waar hebben we dit eerder gezien? Juist, Elvis Presley.

Nou heb ik dat zelf niet meegemaakt, maar mijn ouders natuurlijk wel. Nu verwacht ik ook dat de volgende generatie mensen ook wel van Michael Jackson zullen horen en ook de naam wel bij het plaatje kunnen plaatsen, maar de persoon zelf natuurlijk niet mee zullen maken. Michael Jackson zal een icoon blijven, net zoals Elvis dat nu ook nog steeds is.
Stiekem verwacht ik ook dat het inmiddels gesloten Neverland een soort Graceland zal worden, een bedevaartsplek voor fans om naartoe te komen en dat laatste beetje Michael Jackson mee te kunnen maken.
Maar daar houdt het niet bij op. Alle inmiddels uitgebrachte cd's en dvd's zullen opnieuw in de verkoop gaan en het nieuws van de gevallen koning zal nog dagen lang een hoofditem blijven in verschillende programma's.

Michael Jackson, een markant persoon met een fantastisch brein. Michael is onsterfelijk door alle muziek die hij ons gebracht heeft. Michael werd 50 jaar, maar die 50 jaar zullen een schijntje zijn in vergelijking met de jaren die Michael Jackson nog voort zal bestaan. This is defenitely not it...

(Pics: Jabulela, Photobucket, Turbulence, Turner, Todays facility manager, LA Times)

Labels: Media and Entertainment, Music, Sounds like Ra