dat bedoel ik .com

Blog by Ravinder Sampat

Good ol' summer

woensdag 10 december 2008

Het blijft een lekker nummertje. Verstand op nul en terug in de zomer van 2003. Ahhhhh....

Labels: ,

Niet op je plek?

maandag 8 december 2008

Labels: ,

Ladies and Gentlemen... We got 'em!

woensdag 26 november 2008

Normaal gesproken ben ik op dit blog actief met een aantal zaken: Voetbal, Formule 1, televisie en natuurlijk muziek, en daarmee bedoel ik met name de never ending story van zoektocht naar de ultieme zomerhit. Dit jaar heb ik me bijzonder afwezig weten te houden aangaande dit onderwerp. Waarom weet ik zelf eigenlijk niet zo goed, wellicht omdat ik vorig jaar nogal teleurgesteld achter me liet zonder een overtuigende winnaar aan te kunnen wijzen.

Meestal is de winnaar van een desbetreffend jaar mij nog voor de zomer al bekend, met uitzondering van vorig jaar dan. En ook dit jaar ben ik iets later dan gepland. Na lang beraad met mezelf kwam ik tot een vrij overduidelijke conclusie. Ladies and Gentlemen, ik presenteer u: De zomerhit van 2008:

Sounds like Ra #39:

Saxsymbol - Samba de Liberdade (Ricky Rivaro)

Vamos Dançar! En dat doen we zeker, voetjes van de vloer en voel die warme zon maar weer op je inmiddels witte voorhoofd branden. Zandkorrels tussen je teennagels en kijk maar even uit het raam... Ja doe maar... Die sneeuw verdwijnt als... Euh... Ja... Sneeuw voor de zon, zeg maar. Wat een plaat! En wat lekker om weer even van die zomer te genieten. 2008 stelt absoluut niet teleur. 2008 heeft een waar zomerhitje geproduceerd.

Sounds like Ra #1-20: Sounds like Ra-mix
Sounds like Ra #21:
Sander Kleinenberg - This is not Miami

Sounds like Ra #22: Fedde le Grand - Put your hands up...
Sounds like Ra #23:
Bodyrox - Yeah yeah

Sounds like Ra #24: Guy Gerber - Stoppage time

Sounds like Ra #25: Armin van Buuren - Shivers
Sounds like Ra #26:
Kortezman - My love
Sounds like Ra #27:
Mika - Grace Kelly (Bimbo Jones)

Sounds like Ra #28:
Benny Benassi - Light

Sounds like Ra #29:
Don Diablo - Pain is temporary

Sounds like Ra #30:
Ida Corr - Let me think about it...
Sounds like Ra #31:
Dada Life - The great fashionista...
Sounds like Ra #32:
Black Rock - Blue water
Sounds like Ra #33:
R.I.O. - De Janeiro
Sounds like Ra #34: Full Intention - I believe in you
Sounds like Ra #35: Martin Solveig - Jealousy

Sounde like Ra #36: Mark Knight & Funkagenda - Man...
Sounds like Ra #37: Freemasons ft. Katherine Ellis - When...

Sounds like Ra #38: The Veronicas - Untouched

[Klik op het nummer om te zien wat ik er over schreef]

Labels: ,

Likje verf

dinsdag 11 november 2008

Dat bedoel ik .com had hard een nieuw likje verf nodig. Bij deze presenteer ik je dus ook het vernieuwde Dat bedoel ik .com. Het uiterlijk van de site is niet het eindstation van de metamorfose, geleidelijk zal ik meer leuke, handige en vooral bruikbare snufjes toevoegen aan mijn blog om het allemaal net weer een stukje aantrekkelijker te maken.

verfje

Labels:

Henk Humeurig

maandag 10 november 2008

Ik heb het al eens vaker gehad over de laatste telg onder de televisiezenders in Nederland, Comedy Central. De zender die 's avonds en 's nachts net dat beetje extra humor in ons leven injecteert wanneer we het hard nodig hebben, of wanneer we er juist gewoon even zin in hebben. The Knights of Prosperity en South Park hebben de revue al gepasseerd, maar gek genoeg heb ik nog geen aandacht besteed aan het meesterwerk wat Californication heet.

Hank Moody is een schrijver in Hollywood die maar niet aan schrijven toe komt. In plaats daarvan probeert hij zijn 'gewone' leven staande houden: gescheiden, heeft een dochter, neemt iedere vrouw die een hartslag heeft, maar blijkt ook een magneet te zijn voor diezelfde categorie vrouwen aangezien zijn arrogantie en ongeschoren uiterlijk kennelijk samen de ultieme formule creëren waar vrouwen helemaal gek van worden (in positieve zin dan). Hank wordt bijgestaan door zijn trouwe agent Charlie die zelf ook niet vies is van een experimentje op z'n tijd.
Comedy Central adverteert met de tagline: "Naar de klote gaan was nog nooit zo leuk!" en een kern van waarheid zit daar wel in. Hank heeft namelijk alles: mooie vrouwen, dure auto's, een riante woning, genoeg geld, etc. Maar aan het einde van de dag heeft Hank niet meer nodig dan een sigaretje, zijn dochter Becca in de buurt en het liefst zijn ex-vrouw Karen bij hem in bed, de rest kan hem gestolen worden, en dat gebeurt ook... letterlijk.

Californication is op het eerste gezicht echt verschrikkelijk om naar te kijken. De vuisten vliegen door je beeldscherm; de buren horen alleen maar doffe fuck-you's door de muren heen komen; drugs wíl je na het bekijken van deze serie gewoon echt niet meer proberen en als je ambitie schrijven is kun je daar nu beter ook maar mee kappen.

[...]

De show, geproduceerd door ShowTime, is in Amerika een geweldig succes en het tweede seizoen is een aantal maanden geleden van de planken gekomen. Het is een absoluut knap staaltje humor verweven met ironie, cynisme en een hele hoop tering zooi waarvan je hoopt dat het nooit jouw realiteit wordt. David Duchovny (o.a. The X-Files) die Hank Moody op geniale wijze neer zet, verdient absoluut een roze pluim in zijn reet. Wat een acteur! En wat zou je hem graag een ram op z'n jukbeen geven.

En toch ook weer niet. Hank Moody is wel een arrogante nietsnut met weinig respect voor de mensen om hem heen, de persoon zelf komt in hem naar boven zodra Becca en Karen en rol beginnen te spelen. Het kijken van deze serie laat je een vervelende tweestrijd in je hoofd voeren.

De naam 'Californication' heeft in de tussentijd nogal voor wat (promotionele) ophef gezorgd doordat een paar opgefokte jongetjes zonder fatsoenlijke kapper in de buurt het er niet mee eens waren dat de titel van de serie gelijknamig is aan een liedje van deze club, The Red Hot Chilli Peppers. Ze daagden ShowTime voor het gerecht eind 2007, maar met ouderwets handjeklap zijn de partijen eruit gekomen, zo lijkt het, want de serie Californication is altijd Californication gebleven en zal, zo hoop ik, nog vele seizoenen doorgaan zoals we Californication nu kennen.

Californication is een absolute topper van een serie die, wat mij betreft, nog onderschat wordt. Iedere maandagavond kun je bij Comedy Central (wat begint na Nickelodeon op dezelfde zender) om 22.30 nieuwe afleveringen bekijken, en doordeweeks kun je nagenieten van de herhalingen.  Comedy Central zendt sinds een paar weken het tweede seizoen uit, maar niet getreurd, je kan er zo invallen en nog minder getreurd, de DVD-box van het eerste seizoen ligt al in de winkel.

 

(Pic: Seriesblog)

Labels: , ,

Barack of Barack

donderdag 6 november 2008

In navolging van het voorgaande bericht leek het me aangenaam om ook nog even terug te blikken op de presidentiële verkiezingen in Amerika. Heb je het gemist, dan ben je waarschijnlijk zwaar gehandicapt aan zowel je oren en je ogen want zelfs in Nederland konden we er niet om heen. De afgelopen weken waren we in Nederland volgens mij allemaal een beetje Amerikaan geworden.

Deze wedstrijd was natuurlijk al veel eerder bekeken dan die van afgelopen zondag. McCain had geen manke poot meer om op te staan; Obama zou president worden, geen twijfel over mogelijk. Obama, die overigens gemakkelijk een broer van Hamilton had kunnen zijn, liep waarschijnlijk met twee vingers in zijn neus al springend en zingend zijn nieuwe titel uit te schreeuwen. Ik stel me zelfs voor dat mrs. 'First Lady' Obama tijdens de seks onderop liggend uit pure fetishisme al moest zeggen: ,,Spank me mr. President!".

Waarom denk ik dat toch allemaal, terwijl het me helemaal niets aangaat? Nederland werd overspoeld met 'extra nieuwsuitzendingen' en 'Amerika-updates', dit alles voortvloeiend uit de commotie rondom de verkiezingen in Amerika. De laatste keer dat ik het checkte was Nederland nog een koninkrijk met Amsterdam als hoofdstad en dus geen 52e staat van Amerika.

Het is allemaal heel interessant hoor, die verkiezingen, maar om nou daarvoor wekenlang het Nederlands dagelijks leven door elkaar te schudden... Ik weet het niet. Gelukkig is de gekte voorbij en kunnen we weer genieten van écht Nederlands, dagelijks leed: De kredietcrises... Oh nee, ook alweer zo'n ziekte uit Amerika. Het wordt weer tijd voor een goeie ouwe gekke koeienziekte.

Labels: ,

Lewis of Felipe

dinsdag 4 november 2008

Liefhebbers van de Formule 1 hebben afgelopen weekend een prachtig weekend achter de rug gehad. Afgelopen zondag vond namelijk de laatste race van het seizoen 2008 plaats, zoals gewoonlijk in Brazilië. De Braziliaan Felipe Masse die een thuiswedstrijd speelde met zijn rode Ferrari had zicht op wellicht zijn allereerste wereldkampioentitel. Maar doorn in het oog, 'love him or you love him' Brit Lewis Hamilton, rijdend voor Mercedes McLaren, had wellicht nog een grotere kans op een wereldtitel. Zou hij zomaar de allerjongste wereldkampioen Formule 1 kunnen worden?
Niemand wist echter dat Brazilië regen met zich mee zou brengen. En niemand wist echter dat geluk in een klein hoekje kon zitten, of misschien wel in een klein bochtje.

,,Waarom vandaag pas?" is een vraag die je wellicht momenteel stelt. Nou afgelopen weekend was ik geboekt voor het reilen en zeilen van Het Zesde Zintuig Event in Den Haag. Daardoor kon ik de belangrijkste race van het jaar niet live bekijken. Gelukkig was daar schoonpap-lief om de race op te nemen. Helaas, er staat niets op de DVD... Daar vervliegt in een keer alle vertrouwen in de hedendaagse techniek; of in de technische welgesteldheid van schoonpaps. Hoe dan ook, via internet zijn de mogelijkheden vaak eindeloos en vandaag was ik dan eindelijk in staat om in het Pools, zonder ondertiteling, de wedstrijd van afgelopen zondag opnieuw te bekijken. En wat ben ik blij dat 'we' Polen hebben.

De wedstrijd van afgelopen zondag schrijft historie. Sterker nog: Wie was Michael Schumacher ook alweer?

Tot en met vorige week was er nog van alles mogelijk in het huidige seizoen van Formule 1. Nou ja, niet van alles, maar voor de nummer 1 in het klassement, Lewis Hamilton, en de nummer 2, Felipe Massa was absoluut alles nog mogelijk.

Felipe Massa kreeg dit weekend van Stefano Domenicali, team principle van Ferrari, maar een taak mee: Win die race! Massa zou bij winst 10 punten krijgen en met een totaal van 97 punten dan een voldoende saldo hebben om wereldkampioen te worden. Mits, niet geheel onbelangrijk, Hamilton dan zesde of lager zou eindigen. Met een zesde positie zou Hamilton namelijk óók op een totaal van 97 punten terecht komen, maar met minder grand prix overwinningen over het gehele seizoen gezien, uiteindelijk geen recht hebben op een wereldtitel.

Na de zaterdag, kwalificatiedag, werd al snel duidelijk dat Massa de eerste plek op de grid tijdens de race zou krijgen. Hamilton bezet de positie drie plaatsten daarachter. Aan het begin van de race is Hamilton dus virtueel wereldkampioen. Helaas moeten er op dat moment nog 71 rondjes gereden worden op het circuit Interlagos in Sao Paulo.

Hoe dichter we richting zondag 3 november kwamen, hoe duidelijker het werd dat deze race alles behalve saai zou worden. Naast het ultieme gevecht tussen Massa en Hamilton werd namelijk duidelijk dat het grootste gevaar op een racecircuit een grote rol zou gaan spelen: Regen. En er was regen, veel regen. Maar hoe hard het ook regent, voor een Formule 1 liefhebber kan het niet hard genoeg regenen. Voor de FIA, een soort FIFA van de autosport, kennelijk wel want de race begon een goeie 10 minuten later.

De eerste raceronde gaat van start en na twee bochten crashen de eerste twee coureurs hun bolide al in het grind. Massa en Hamilton rijden onaangetast verder, maar wel achter een Safety Car. Wat is de strategie bij Ferrari, en wat is de strategie bij McLaren?
Het enige wat Ferrari kan doen is Massa op P1 met de finish over de lijn laten komen en Räikkönen, voormalig wereldkampioen, daarachter laten rijden als een soort stop op de deur. Ron Dennis, team principle van McLaren, heeft de taak om op strategische wijze Hamilton in ieder geval op die vijfde plek neer te zetten.

Na de dramatische start van de wedstrijd was de regen snel verdwenen en de spanning leek daarmee ook ver te zoeken. Er werden wat pitstops gedaan, hier en daar een bandenwissel, een inhaalactie, etc. Maar het beloofde spektakel bleef nog even uit. Tot rondje 56 zo leek het. Fernando Alonso, de arrogante Spanjaard die voor ING Renault rijdt en zelf ook twee jaar achtereenvolgens de titel wereldkamioen waard was reed op dat moment achter Massa op de tweede plek en krijgt van Flavio Briatore's mannen in de pitstraat te horen: ,,Fernando, there could be rain in ten minutes".

Regen! Ja laat het regenen! Alhoewel. Mijn Formule 1 held Lewis Hamilton heeft niets te vrezen. Hij rijdt nog netjes vierde en hoeft de race alleen nog uit te rijden. Mijn Formule 1 held kan wereldkampioen worden en prutsers als Michael Schumacher in de vergetelheid doen laten geraken. Ok, misschien iets te voorbarig. Maar voor de Hamilton fans is regen misschien op dit moment niet écht een optie. Maar het zou inderdaad gaan regenen en snel ook. Met nog maar een rondje of vijf te gaan besluiten de meeste teams hun coureurs naar binnen te halen voor een bandenwissel op het nippertje. Zo ook Massa én Hamilton. Nieuwe banden, van slicks naar intermediates tegen het einde van de wedstrijd. Een goede keuze met regen in het vooruitzicht, zeker als je graag heelhuids de finish wil bereiken. Maar wat is nou het nadeel van deze banden? Ze hebben ongeveer een rondje of 2/3 nodig om goede werking te vertonen. Daarnaast bieden ze op droge stukken te veel grip waardoor de snelheid automatisch omlaag gaat.

Met nog 2 ronden te gaan, en de finishlijn in zicht, met Hamilton op een vijfde positie (waar hij terecht zou komen na die allerlaatste, snelle bandenwissel) gebeurt er iets wat commentatoren over de hele wereld de microfoonniveaus in het rood doen laten slaan: Hamilton laat door een stuurfout Duitser Sebastian Vettel zomaar zijn vijfde plek overnemen! Massa rijdt nu op koppositie en Hamilton rijdt zesde! Massa zal in deze situatie wereldkampioen worden, tenzij Hamilton zijn trukendoos opent en dat ene belangrijke plekje veroverd. Dat zal echter moeten gebeuren in minder dan 2,5 minuut.

Beide families van de coureurs die een hoofdrol spelen in dit verhaal bijten nagel, kootjes en alles wat daarna komt inmiddels af. Wordt het Massa, wordt het Hamilton? Papa Massa ijsbeert rond in de stal van Ferrari; Familie Hamilton, met tevens PussyCat Dolls leadsinger Nicole Scherzinger als wederhelft van Lewis Hamilton zelf in het midden, zweten liters okselvocht in de stal van McLaren.

Nog maar een ronde te gaan en Hamilton staat nog steeds zesde. Inmiddels, een goeie halve minuut bij Hamilton vandaan finished Felipe Massa als eerste over de finishlijn, na 71 rondjes op Interlagos. Ferrari heeft gedaan wat het kon: Winnen en tien punten pakken. Binnen een minuut zal dan ook bekend zijn of het voldoende is voor een wereldkampioenschap, het mogelijk allereerste wereldkampioenschap voor Felipe Massa. En het ziet er erg goed uit voor hem.

Met iedere meter die Hamilton dichter bij de finishlijn komt op de zesde plek wordt het wereldkampioenschap voor Massa steeds meer een feit. Vettel rijdt op dat moment nog steeds op de vijfde plek en lijkt ongrijpbaar te zijn voor Hamilton. De niet ingereden nieuwe banden van Hamilton maken het nog moeilijker om de McLaren in controle te houden op het steeds natter wordende Interlagos.

Bocht nummer 14, Subida Dos Boxes, de voorlaatste bocht komt eraan voor Hamilton met nog steeds een zesde plek op zijn naam. Nederlands commentator Olav Mol schreeuwt al door de microfoon: ,,De wereldkampioen van 2008 is Felipe Massa!". Maar Olav kan zijn zin nog niet afmaken of een klein Duits geluksmomentje komt spontaan op Hamilton af. Bij de ploeg van Toyota (Trulli en Glock) hebben ze het risico genomen geen bandenwissel uit te voeren tijdens de regenval. Met het einde van de race in zicht kan zo'n beslissising zomaar goed uitvallen mits de regen binnen de perken blijft. Duitser Timo Glock rijdt op de vierde plek vlak voor het wapperen van de zwart-wit geblokte vlag als zijn slicks de hoeveelheid water niet meer aankunnen. Glock verliest grip op de baan en ziet Sebastian Vettel aan hem voorbij schieten. Maar dat niet alleen, ene 23-jarige Lewis Hamilton uit Groot-Brittannië ziet een kans om Glock ook voorbij te glippen. Met slechts een paar honderd meter voor de finish lukt het Hamilton, met meer geluk dan wijsheid, om de Toyota van Glock voorbij te snellen en alsnog een vijfde positie te bemachtigen. Lewis Hamilton is wereldkampioen Formule 1 geworden in de allerlaatste meters van het seizoen.

Een raar beeld ontstaat: Zowel in de stal van Ferrari als in de stal van McLaren heerst er een feestelijke stemming. Maar pijnlijk genoeg hebben de monteurs en familieleden in de stal van Ferrari het nog niet in de gaten. 'Hun' Felipe Massa is helemaal geen wereldkampioen geworden. Lewis Hamilton heeft op Schumacher-achtige wijze, bijna vies slinkse wijze, de wereldtitel voor de neus van Braziliaans publiekslieveling weggekaapt.

In de zogenaamde 'parade lap', de ronde waarin de coureurs na de officieel gereden wedstrijd nog een laatste rondje op het circuit maken, zien we tranen bij zowel Hamilton als bij Massa. Tranen van verdriet en tranen van vreugde. Vreugde bij Hamilton en verdriet bij Massa.

Hamilton is met alle recht wereldkampioen geworden. En terecht! Waar ik aan het begin van het seizoen van droomde is werkelijkheid geworden. Lewis Hamilton is eindelijk wereldkampioen geworden en schrijft direct geschiedenis: Hamilton is de jongste autocoureur die deze positie mag bekleden en tegelijkertijd schrijft hij historie met zijn uitermate bevlogen, of eigenlijk bereden, race.

Hamilton is wereldkampioen! Fantastisch!

(Pics: Frost Illustrated, AD, NYTimes)

Labels: ,